Tołstojówka – dość długa i obszerna koszula męska z długimi rękawami, często na karczku z gęstymi marszczeniami, szyta z jednokolorowych tkanin, noszona na wierzchu spodni i przewiązywana w talii paskiem, której nazwa pochodzi od nazwiska Lwa Tołstoja.
Opis
Tołstojówka jest długą i luźną, płócienną jednokolorową męską koszulą z długimi rękawami, czasami na karczku z gęstymi marszczeniami, która jest noszona na wierzch spodni i stanowi rodzaj wierzchniej odzieży. W talii jest przewiązywana paskiem.
Jej prototypem była długa koszula-rubaszka, którą lubił nosić Lew Tołstoj i właśnie od nazwiska pisarza pochodzi jej nazwa.
Tołstojówka różniła się od chłopskiej koszuli kosoworotki m.in. tym, że rozcięcie było położone z przodu na środku, a nie z boku, a od innych rubaszek bardziej dowolnym fasonem.
Historia
Tołstoj dopiero w latach 60. XIX wieku zaczął nosić szerokie koszule-rubaszki z kołnierzykiem-stójką, a w stylu europejskim ubierał się jedynie, gdy jechał do Moskwy. Wszystkie koszule Tołstoja, późniejsze tołstojówki, były szyte przez jego żonę Sofiję Tołstoj. Nosząc takie proste koszule arystokrata Tołstoj próbował przybliżyć się do prostych ludzi ze względu na swoje przekonania ideologiczne.
W ślad za pisarzem tołstojówki zaczęli nosić zwolennicy jego ideałów: pacyfizmu, wegetarianizmu i powrotu do wczesnych wartości chrześcijańskich, oraz wielbiciele i naśladowcy. W ten sposób od drugiej połowy lat 80. XIX wieku tołstojówki stały się modne.
Tołstojówki były także popularne w pierwszych latach po rewolucji z 1917 roku, nie tyle ze względu na licznych naśladowców Tołstoja, co w związku z tym, że garnitur, a tym bardziej surdut i wykrochmalona koszula męska były uważane za wrogie narodowo, podczas gdy tołstojówki uchodziły za okrycie demokratyczne.
Moda na tołstojówki trwała do połowy lat 30. XX wieku.
W dalszym ciągu koszule podobne do tołstojówki są używane w świecie artystów jako rodzaj roboczego okrycia, na wzór XIX-wiecznych malarzy i rzeźbiarzy.
Uwagi
Przypisy
- ↑ Tomasz Bohun: Okolice Tuły. [w:] Historia [on-line]. Rzeczpospolita, 2008. [dostęp 2018-05-14]. (pol.).
- 1 2 3 4 Ольга Завьялова: Палка-стул, черепаха-звонок и другие необычные вещи Ясной Поляны. [w:] Толстовка [on-line]. life.ru, 2016. [dostęp 2018-05-16]. (ros.).
- 1 2 3 Dmitriy Romendik: The look of Russian literature: From Pushkin's sideburns to Solzhenitsyn's chin curtain. [w:] Culture [on-line]. rbth.com, 2014. [dostęp 2018-05-15]. (ros.).
- ↑ Ольга Анатольевна Туркина: Русский народный костюм волжан как пример этновзаимовлияния в традиционной культуре народов Ульяновского Поволжья. Ульяновск: Обл. книжное изд-во Симбирская книга, 2005, s. 29. ISBN 5-8426-0025-0.
- 1 2 3 4 5 6 7 Народный костюм. [w:] Толстовка [on-line]. folk-costume.com, 2018. [dostęp 2018-05-16]. (ros.).
- ↑ ТОЛСТОВКА. [w:] Большой Энциклопедический словарь [on-line]. dic.academic.ru, 2000. [dostęp 2018-06-04]. (ros.).
- 1 2 Юлия Степанова. МОДА В ДРЕВНЕЙ РУСИ. „Родина (журнал)”. 2 (Изд. газеты "Правда"), s. 63-67, 2006. Москва: Редакция Российской газеты. ISSN 0235-7089..
- 1 2 Владимир Борисов: Миры братьев Стругацких: энциклопедия, Volume 2. Москва: АСТ, 1999, s. 297. ISBN 5-237-01562-X.
- ↑ A Grigoreva: Different Approaches to the Reproduction of the National Singularity in the Russian-Italian Translation. БГУ, 2011. s. 8. [dostęp 2018-05-26]. (ang.).
- ↑ Павел Басинский: Святой против Льва. Иоанн Кронштадтский и Лев Толстой: история одной вражды. Litres, 2018, s. 111, 112 (ГОРДЫЙ ЧЕЛОВЕК?). ISBN 978-5-17-077803-4.