Tlenek litu
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

Li2O

Masa molowa

29,88 g/mol

Wygląd

higroskopijne, białe kryształy

Identyfikacja
Numer CAS

12057-24-8

PubChem

166630

Podobne związki
Inne aniony

Li2S, Li2Se, Li2Te

Inne kationy

Na2O, K2O, Rb2O, Cs2O

Podobne związki

Li2O2, LiO2, LiO3, LiOH

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tlenek litu, Li2O – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków. Odkryty w 1817 roku przez Johanna Arfvedsona podczas analizy minerału petalitu. Wykorzystywany jako absorbent dwutlenku węgla oraz do produkcji ceramiki i niektórych rodzajów szkła.

Otrzymywanie

Tlenek litu otrzymywany jest w wyniku termicznego rozkładu nadtlenku litu w temperaturze 195 °C:

2Li2O2 → 2Li2O + O2

Powstaje także podczas spalania litu w tlenie wraz z niewielkimi ilościami nadtlenku litu:

4Li + O2 → 2Li2O

Zagrożenia

Tlenek litu jest substancją żrącą. Może powodować uszkodzenia skóry, oczu i dróg oddechowych oraz obrzęk płuc i chemiczne zapalenie płuc w przypadku inhalacji. W obecności wilgoci wytwarza się żrący wodorotlenek litu.

Przypisy

  1. 1 2 3 Lithium oxide. Haz-Map. NLM. [dostęp 2010-06-01]. (ang.).
  2. 1 2 3 David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-72, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  3. 1 2 3 4 Tlenek litu (nr 374725) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2012-04-19]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  4. ↑ Alfa Aesar: Karta charakterystyki – Lithium oxide (41832). 2009-05-22. [dostęp 2010-06-01]. (pol.).
  5. 1 2 Nils Wiberg, Arnold F. Holleman, Egon Wiberg: Holleman-Wiberg's Inorganic Chemistry. Wyd. 1. Academic Press, 2001, s. 1088. ISBN 978-0-12-352651-9. (ang.).
  6. ↑ Tlenek litu (nr 374725) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-04-19]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  7. ↑ Lithium oxide, [w:] ChemIDplus, United States National Library of Medicine [dostęp 2010-06-01] (ang.).
  8. ↑ Anil Kumar De: A Textbook of Inorganic Chemistry. Wyd. 9. New Age International, 2003, s. 223. ISBN 81-224-1384-6. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.