Titta Ruffo

Titta Ruffo
Imię i nazwisko	Ruffo Cafiero Titta
Data i miejsce urodzenia	9 czerwca 1877 ; Piza
Pochodzenie	włoskie
Data i miejsce śmierci	5 lipca 1953 ; Florencja
Typ głosu	baryton
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	śpiewak

Titta Ruffo, właśc. Ruffo Cafiero Titta (ur. 9 czerwca 1877 w Pizie, zm. 5 lipca 1953 we Florencji) – włoski śpiewak, baryton.

Życiorys

Początkowo pracował jako kowal w należącej do jego ojca kuźni, po kłótni z nim uciekł jednak w wieku 19 lat z domu i udał się do Rzymu, gdzie rozpoczął studia w Akademii Muzycznej św. Cecylii u Venceslao Persichiniego. Później uczył się u Lelio Casiniego w Mediolanie. Debiutował w 1898 roku na deskach rzymskiego Teatro Costanzi rolą Herolda w Lohengrinie Richarda Wagnera. W kolejnych latach występował w Santiago de Chile (1900), Kairze (1901), Buenos Aires (1902) i Londynie (1903). W sezonie 1903/1904 debiutował w La Scali. W latach 1904–1907 koncertował w Moskwie, Petersburgu, Kijowie, Odessie i Charkowie. W 1907 roku wystąpił na deskach Teatru Wielkiego w Warszawie w tytułowej roli w Hamlecie Ambroise’a Thomasa. W 1912 roku debiutował w Stanach Zjednoczonych, występując w Filadelfii w Rigoletcie Giuseppe Verdiego. W latach 1912–1914 i 1919–1921 występował w Chicago. Od 1922 do 1929 roku śpiewał w nowojorskiej Metropolitan Opera. Po raz ostatni wystąpił na scenie w 1931 roku w Buenos Aires jako Scarpia w Tosce Giacomo Pucciniego. Jako przeciwnik Benito Mussoliniego odmawiał występów we Włoszech, po przyjeździe do Rzymu w 1937 roku został na pewien czas uwięziony za swoje antyfaszystowskie poglądy. Po zwolnieniu zamieszkał we Florencji i poświęcił się pracy pedagogicznej.

W swojej karierze zasłynął przede wszystkim rolami w operach Giuseppe Verdiego. Dokonał licznych nagrań płytowych. Opublikował autobiografię La mia parabola (Mediolan 1937).

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 522. ISBN 978-83-224-0837-7.
1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3088. ISBN 0-02-865530-3.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[encmuz-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 522. ISBN 978-83-224-0837-7.

[baker-2] 1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3088. ISBN 0-02-865530-3.