Tinta barroca

Tinta barroca
‘Tinta Barroca’
	; Grono i liść odmiany
Gatunek	winorośl właściwa; (Vitis vinifera)
Inne nazwy	boca de mina, tinta barocca
Pochodzenie	Portugalia
Ważne regiony uprawy	Portugalia (Douro)
Identyfikator VIVC	12462
Przeznaczenie owoców	wino
Kolor skórki	czerwonoczarny
Charakterystyczne aromaty	czereśnie, jeżyny
	Cechy uprawowe
Dojrzewanie	wczesne

Tinta barroca – czerwona odmiana winorośli, pochodząca z Portugalii. Jedna z podstawowych odmian do produkcji wina porto, używana także jako surowiec na wina stołowe.

Pochodzenie

Tinta barroca pochodzi z regionu Douro w Portugalii. Dawna nazwa, tinta grossa wyszła z użycia. Szczep jest spokrewniony z lokalnym szczepem touriga franca.

Charakterystyka

Tinta barroca jest odmianą dojrzewającą wcześnie, około dwa tygodnie przed innymi w regionie Douro. Plony są wysokie, a wzrost bujny. Źle znosi upał, dlatego jest uprawiana raczej w niżej położonych częściach doliny Douro, Baixo Corgo i Cima Corgo i na północnych stokach. Grona mają wysoką zawartość cukrów, która przekłada się na wysoką zawartość alkoholu.

Wina

Tinta barroca jest jedną z podstawowych odmian do produkcji porto i wnosi w nie strukturę, alkohol i bukiet. W oficjalnej klasyfikacji odmian stanowiących surowiec na porto tinta barroca uzyskała ocenę dobrą. Oferowane są także wina odmianowe, którym zarzuca się brak złożoności i wystarczającego poziomu kwasowości. Te niedomagania okazują się przydatne do łagodzenia zbyt wyrazistych win.

Odmiana jest dopuszczona do produkcji win apelacji Douro oraz regionalnych z obszaru Trás-os-Montes i Varosa.

Rozpowszechnienie

Portugalskie uprawy tinta barroca w 2010 roku liczyły 4455 ha. Odmiana jest ważną odmianą w portugalskim regionie Douro. W 2004 udział w areale tamtejszych winnic wynosił 11,2% (za odmianami touriga franca i tempranillo znaną jako tinta roriz).

Tinta barroca jest uprawiana w Republice Południowej Afryki z przeznaczeniem na wina wzmacniane w stylu porto, a czasem na odmianowe wina stołowe.

Synonimy

Tinta barroca jest znana jako boca de mino i tinta barocca, a także jako baroccas, barroca, tinta gorda, tinta grossa (nieprawidłowo), tinta vigaria.

Zobacz też

wina portugalskie

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 1056-1057. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).
1 2 Tinta barroca w bazie danych Instytutu Uprawy Winorośli Geilweilerhof. [dostęp 2014-10-11]. (ang.).
↑ Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 74. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).
1 2 Joachim Krieger: Portugalia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 665. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).
1 2 3 4 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 331-335. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).
↑ Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 487. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[RHV2012s1056-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 1056-1057. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).

[vivc12462-2] 1 2 Tinta barroca w bazie danych Instytutu Uprawy Winorośli Geilweilerhof. [dostęp 2014-10-11]. (ang.).

[MacNeil2001s74-3] Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 74. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).

[Krieger2009s665-4] 1 2 Joachim Krieger: Portugalia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 665. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).

[Stevenson2005s331-335-5] 1 2 3 4 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 331-335. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.).

[MacNeil2001s487-6] Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 487. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).