Tetrapodia (gr. tetrapodía – człon czterostopowy) – typ wiersza złożonego z czterech identycznych stóp w każdym wersie.

  • tetrapodia trocheiczna: SsSsSsSs – w wierszu polskim bardzo częsta;
  • tetrapodia jambiczna: sSsSsSsS – w wierszu polskim niezbyt częsta;
  • tetrapodia daktyliczna: SssSssSssSss – w wierszu polskim nie występuje;
  • tetrapodia amfibrachiczna: sSssSssSssSs – w wierszu polskim bardzo częsta;
  • tetrapodia anapestyczna: ssSssSssSssS – w wierszu polskim rzadka;
  • tetrapodia peoniczna III – w wierszu polskim rzadka.

(Duże S oznacza sylabę długą lub akcentowaną; małe s oznacza sylabę krótką lub nieakcentowaną.)

Tetrapodia może być samodzielnym wersem lub członem średniówkowym. Na przykład tetrapodia jambiczna może wchodzić w skład wersu ośmiostopowego.

Bibliografia

Maria Dłuska, Studia z teorii i historii wersyfikacji polskiej, tom II, Warszawa 1978.

Przypisy

  1. ↑ Aleksandra Okopień-Sławińska, Stopa, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002.
  2. ↑ Wiktor J. Darasz, Z mickiewiczowskich tradycji polskiej wersyfikacji: anapest, Język polski, 5/1998, s. 369.
  3. ↑ Zobacz Wiktor J. Darasz, Jamb, Język Polski, 4/1999, s. 292.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.