Test zdań niedokończonych – pół-ustrukturyzowany test projekcyjny, w którym zadaniem osoby badanej jest dokończenie wcześniej przygotowanych zdań. Następnie uzyskane w ten sposób dane są analizowane jakościowo i ilościowo. Treści ujawnione w teście mogą się stać tematem do pogłębionej dyskusji z pacjentem, mogą być też potraktowane jako projekcja nieświadomych treści.
Funkcjonuje kilka testów zdań niedokończonych, każdy z nich ma swój odrębny podręcznik i reguły interpretacji. Najczęściej poleca się badanemu udzielić odpowiedzi, która pierwsza przychodzi mu na myśl.
Zakres zastosowań
Początkowo testy te było stosowane do pomiaru inteligencji i zdolności poznawczych, obecnie są traktowane jako test osobowości pozwalający uzyskać wgląd w nastawienie do i poglądy na temat siebie i świata prezentowane przez osobę badaną testem.
Zasady wyboru odpowiedniego testu
Psychologowi posługującemu się tą metodą poleca się rozważenie kilku cech poszczególnych odmian testu zdań niedokończonych przed dokonaniem wyboru konkretnego narzędzia:
- struktura testu i sposób jego podania (długość, fakt czy test jest ustny czy pisemny)
- instrukcja (formuła polecenia dla osoby badanej)
- populacja uczestników (dla jakiego typu klienta/ pacjenta stworzono test?)
- czy test utworzono dla celów badawczych czy pracy klinicznej?
- teoria osobowości w której paradygmacie zakorzeniony jest test
- zawartość zdań (liczba zdań pozytywnych, negatywnych i neutralnych)
- sposób sformułowania początków zdań
- zasady punktowania
- metody interpretacji
- walidacja testu
Zobacz też
- test Kocha
- test apercepcji tematycznej Murraya (TAT)
- test Rorschacha
- rysunek postaci ludzkiej
- test Szondiego
Przypisy
- 1 2 Arthur S. Reber: Słownik psychologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe „Scholar”, 2008, s. 922. ISBN 978-83-7383-119-3.
- 1 2 3 Kenneth E. Rogers, John Bishop, Lane. Considerations for the Use of Sentence Completion Tests.. „Journal of Contemporary Psychotherapy”. 33 (3), s. 235–242, Fal. 2003. (ang.).