| Patriarcha Antiochii | |
| Kraj działania |
Cesarstwo Rzymskie |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Patriarcha Antiochii | |
| Okres sprawowania |
169–182 |
| Wyznanie | |
| Kościół |
Patriarchat Antiocheński |
| Wybór patriarchy |
169 |
Teofil z Antiochii (żył w II w. po Chrystusie) – siódmy patriarcha Antiochii, apologeta chrześcijański, m.in. autor dzieła Do Autolika (Ad Autolycum).
Życiorys
O życiu Teofila z Antiochii niewiele wiadomo. Urodził się i wychował w rodzinie pogańskiej. Chrześcijaństwo przyjął w wieku dojrzałym po dokładnej analizie Pisma Świętego. Został biskupem w Antiochii Syryjskiej.
Święty
Teofil jest czczony jako święty w Kościele katolickim, gdzie wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 13 października, jak i w Cerkwi prawosławnej – wspomnienie wypada 6 grudnia.
Nauczanie
O grzechu pierworodnym
Na temat upadku człowieka biskup Antiochii pisał w dziele Do Autolika. Styl Teofila, jako biskupa, duszpasterza, był prosty i dzięki temu jaśniej ukazywał doktrynę chrześcijańską. Wskazywał na fakt stworzenia mężczyzny i kobiety razem, by było jasne, że zostali uczynieni przez tego samego, jedynego Boga. Była to aluzja anty-gnostycka. Zostali oni uczynieni potencjalnie śmiertelnymi, tzn. nie mieli umrzeć, ale też nie byli nieśmiertelni. Adam był w stanie duchowego dziecięctwa, zdolny do zdobywania wiedzy stopniowo, według woli Opatrzności. Upadek i jego konsekwencje, opisane przez Księgę Rodzaju, Teofil rozumiał dosłownie. To, że opowiadanie biblijne jest prawdziwe, możemy stwierdzić poprzez nasze własne doświadczenie: bóle rodzenia, zawstydzenie węża, który wije się po ziemi. Bóg wygnał człowieka z raju na jakiś czas, by mógł odpokutować swoją winę.
Bibliografia
Przekład polski jego dzieła:
- Do Autolika. W: Pierwsi apologeci greccy. Kwadratus, Arystydes z Aten, Aryston z Pelli, Justyn Męczennik, Tacjan Syryjczyk, Micjades, Apolinary z Hierapolis, Teofil z Antiochii, Hermiasz. ks. Leszek Misiarczyk (przekład, wstęp i przypisy), ks. Józef Naumowicz (oprac). Kraków: Wydawnictwo „M”, 2004, seria: Biblioteka Ojców Kościoła 24.
Przypisy
- ISNI: 0000000118454201
- VIAF: 164007222, 107036494
- LCCN: n85056796
- GND: 118756923
- LIBRIS: 42gjk1jn1443dz0
- BnF: 130917149
- SUDOC: 02797863X
- SBN: PALV003362
- NLA: 35601446
- NKC: kup19980000101175
- NTA: 069965285
- BIBSYS: 90380872
- CiNii: DA06802559
- NUKAT: n97061796
- J9U: 987007389205005171
- CONOR: 120497507
- ΕΒΕ: 19085
- WorldCat: viaf-107036494