Teofil Bentkowski
podporucznik
Data i miejsce urodzenia

1842
Kraków

Data i miejsce śmierci

1933
Lwów

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Austriackiego
powstańcy styczniowi

Główne wojny i bitwy

powstanie styczniowe

Odznaczenia

Teofil Bentkowski-Pindelski (ur. 23 lipca 1842 w Krakowie, zm. 22 września 1933 we Lwowie) – powstaniec styczniowy, urzędnik kolejowy.

Życiorys

Urodził się w 1842 w Krakowie. Był synem Tomasza Pindelskiego i Katarzyny z domu Mazurkiewicz.

Był podoficerem krakowskiego 26 batalionu strzelców Armii Cesarstwa Austriackiego. Po wybuchu powstania styczniowego 1863 zbiegł z armii austriackiej wraz z kilkoma Włochami i zaciągnął się do oddziału Miniewskiego. Służył w szeregach legii zagranicznej pod komendą Francesco Nullo, którego był adiutantem. Brał udział w dwóch bitwach w lasach Olkuskich, w bitwie pod Sławkowem, w bitwie pod Krzykawką (tam zginął Nullo), pod Przemszą, pod Chęchłami. Po ostatniej z tych bitew jego oddział przeszedł do Galicji, zachowując broń. Potem w wyprawie Radziwiłłowskiej operował w okolicach Wołynia oczekując na wsparcie z rozbitych oddziałów Franciszka Ksawerego Horodyńskiego i Wysockiego. Potem walczył pod dowództwem Wojciecha Komorowskiego w bitwie pod Poryckiem. Następnie był żołnierzem w 3 szwadronie jazdy wołyńskiej u boku Różyckiego. Nazwisko Bentkowski (wzgl. Bętkowski) przejął po śmierci jednego z towarzyszy-powstańców.

Po upadku powstania do 1891 przebywał na emigracji. Po powrocie pracował jako urzędnik kolei państwowych. Do około 1907 był starszym oficjałem na stacji w Stanisławowie. Około 1914 jako emerytowany starszy rewident kolejowy był sekretarzem Sodalicji Mariańskiej panów we Lwowie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany na stopień podporucznika weterana Wojska Polskiego, później porucznika-weterana. W niepodległej II Rzeczypospolitej mieszkał we Lwowie.

W 1922 odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, w 1930 otrzymał Krzyż Niepodległości z Mieczami, posiadał również Krzyż Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego, Odznakę Honorową „Orlęta” i odznaką Korpusu Kadetów Marszałka Józefa Piłsudskiego nr 1 we Lwowie.

Zmarł w 1933 i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Nieco szczegółów biograficznych dotyczących uczestników organizacyi i partyzantki r. 1863/64. W: Józef Białynia Chołodecki: Księga pamiątkowa opracowana staraniem Komitetu Obywatelskiego w czterdziestą rocznicę powstania r. 1863/1864. Lwów: 1904, s. 167.
  2. 1 2 3 4 Bogusław Szwedo: Powstańcy Styczniowi odznaczeni Orderem Wojennym Virtuti Militari. Mińsk Mazowiecki: Zbroja, 2013, s. 17-18.
  3. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 784.
  4. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 1443.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 919.
  6. ↑ Oficerowie-weterani uczestnicy powstania narodowego 1863 r.. W: Rocznik Oficerski 1923.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1923, s. 38.
  7. ↑ List uczestników powstania narodowego 1863 r.. W: Rocznik Oficerski 1932.. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych Sztab Generalny - Oddział V., 1932, s. 917.
  8. ↑ Zarządzenie o nadaniu Krzyża Niepodległości z Mieczami, Krzyża Niepodległości i Medalu Niepodległości. Monitor Polski 1930 nr 260 poz. 4350. [dostęp 2014-03-22]. (pol.).
  9. ↑ Aleksander Medyński, Ilustrowany przewodnik po cmentarzu Łyczakowskim, Lwów: Drukarnia Polska B. Wysłoucha we Lwowie, 1937 [dostęp 2014-03-22] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.