Tensta
dzielnica (stadsdel) Sztokholmu

Tensta. Widok z drogi E18 (2009)
Państwo

 Szwecja

Region

Sztokholm

Miasto

Sztokholm

Dzielnica

Spånga-Tensta

Data założenia

1967

Powierzchnia

4,23 km²

Populacja (2020)
 liczba ludności


18 313

 gęstość

4329 os./km²

Położenie na mapie regionu Sztokholm
Położenie na mapie Szwecji
59°23′40″N 17°54′05″E/59,394444 17,901389
Strona internetowa

Tensta – dzielnica (stadsdel) Sztokholmu, położona w jego zachodniej części (Västerort) i wchodząca w skład stadsdelsområde Spånga-Tensta. Graniczy z dzielnicami Akalla, Husby, Rinkeby, Bromsten, Solhem i Lunda oraz z gminą Järfälla.

Dzielnica Tensta położona jest na południe od Järvafältet. Zachodnia część dzielnicy nazywana jest Hjulsta. Tensta była budowana w latach 1966–1972 w ramach tzw. miljonprogrammet. Pierwsze mieszkania oddano do użytku w 1967 r. Wśród zabudowy dominują typowe dla miljonprogrammet wielokondygnacyjne bloki mieszkalne.

Według danych opublikowanych przez gminę Sztokholm, 31 grudnia 2020 r. Tensta liczyła 18 313 mieszkańców. Powierzchnia dzielnicy wynosi łącznie 4,23 km². Do Tensty zaliczane jest 2,23 km² niezamieszkanych obszarów zielonych położonych na południe od potoku Igelbäcken na Järvafältet, wchodzących w skład dzielnic Akalla (1,76 km²) i Husby (0,47 km²) (dzielnica administracyjna Rinkeby-Kista). Za utrzymanie tych terenów odpowiedzialna jest dzielnica administracyjna Spånga-Tensta.

Na terenie dzielnicy położone są dwie stacje niebieskiej linii (T10) sztokholmskiego metra, Tensta i Hjulsta.

Przypisy

  1. Statistisk årsbok för Stockholm 2022. Stockholms stad. s. 89. [dostęp 2022-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-04)]. (szw.).
  2. Stockholms stad: Areal och befolkningstäthet i stadsdelsområden, SDN-delar och stadsdelar 2014-12-31. Stockholm. [dostęp 2016-02-16]. (szw.).

Bibliografia

  • Göran Söderström: Stockholm utanför tullarna. Nittiosju stadsdelar i ytterstaden. Sztokholm: Stockholmia Förlag, 2004. ISBN 91-7031-132-3.
  • Stockholms gatunamn. Sztokholm: Stockholmia Förlag, 2005. ISBN 91-7031-152-8.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.