Tarnów Jezierny (niem. Polnisch Tarnau) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Sława, nad jeziorem Tarnowskim Dużym. Od dawna posiada renomę popularnego kierunku wakacyjnego, szczególnie wśród mieszkańców okolicznych miejscowości, jak i z dalszych zakątków Dolnego Śląska.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Nazwa

Miejscowość w XIX i XX wieku nosiła niemiecką nazwę Polnisch Tarnau. Po dojściu do władzy nazistów w przedwojennych Niemczech niemiecka administracja III Rzeszy w 1937 roku usunęła człon Polnisch z nazwy i zmieniła ją na nową – Tarnau am See, a w 1939 roku po raz kolejny dokonano zmiany na Tarnau

Historia

Od XIII wieku Tarnów był siedzibą kasztelanii tarnowskiej należącej do książąt głogowskich. Gród położony wśród lasów, na przesmyku między dwoma jeziorami, otoczony został fosą i wałem. Do końca XVI w. właścicielami był ród Rechenbergów z Borowa Polskiego. W 1595 roku cesarz nadał ziemię Georgowi von Schönaichowi (1557-1619) z Siedliska. Od 1624 roku majątkiem zarządzał jego bratanek Jan zwany Nieszczęśliwym (Johannes von Schönaich), który wybudował tutaj pałacyk myśliwski.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest:

• pałacyk myśliwski, z 1624 roku, przebudowany w XX wieku.

Przypisy