Targowica
Państwo

 Ukraina

Obwód

 rówieński

Rejon

młynowski

Wysokość

213 m n.p.m.

Populacja (2001)
• liczba ludności


383

Nr kierunkowy

+380 3659

Kod pocztowy

35133

Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Położenie na mapie Ukrainy
50°33′19″N 25°23′50″E/50,555278 25,397222

Targowica (ukr. Торговиця, Torhowycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie młynowskim, u ujścia Ikwy do Styru. W 2001 roku liczyła 383 mieszkańców.

Historia

Wieś założona w 1265 roku. W 1675 roku zbudowano w Targowicy kościół pw. Matki Bożej Różańcowej z fundacji wojewody czernihowskiego Stanisława Kazimierza Bieniewskiego, przy którym w latach 1676-1832 istniał konwent Dominikanów Obserwantów. Bracia Kaznodzieje prowadzili parafię, należącą do dekanatu dubieńskiego. Na jej terenie znajdowały się kaplice w Mstyszynie i Łuczycach. Po kasacie, w 1871 roku władze carskie zamieniły kościół poklasztorny na cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego. W 1923 roku świątynia ponownie znalazła się w rękach katolików. W czasie II wojny światowej kościół pw. Matki Bożej Różańcowej został zdewastowany i rozebrany.

W 1705 roku w Targowicy przebywał Iwan Mazepa a rok później Stanisław Leszczyński.

Na początku XIX wieku wybudowano drewnianą synagogę ozdobioną wewnątrz polichromiami. W latach 80. XIX wieku 60% ludności stanowili Żydzi; na koniec wieku odsetek ten jeszcze się zwiększył.

Podczas dwudziestolecia międzywojennego należała do gminy Jarosławicze w powiecie dubieńskim województwa wołyńskiego II RP. Miejscowość składała się z całkowicie żydowskiego miasteczka (660 mieszkańców w 1921 roku), wsi, niemal w całości ukraińskiej i kolonii. We wsi mieszkało kilka-kilkanaście rodzin polskich.

We wrześniu 1939 roku zajęta przez Armię Czerwoną. Po ataku III Rzeszy na ZSRR pod koniec czerwca 1941 roku miejscowi Ukraińcy dokonali pogromu, podczas którego zabito 20 Żydów. W następnym miesiącu ukraińska milicja zastrzeliła około 10 Polaków (m.in. z rodzin Górniaków i Cudzików). 1 sierpnia 1941 komando SD rozstrzelało w Targowicy 130 żydowskich mężczyzn. W miasteczku powstało getto zlikwidowane 9 października 1942 roku, gdy rozstrzelano 700 Żydów. Tych, którzy zdołali uciec do lasu, tropiła niemiecka żandarmeria i ukraińska policja. Według Władysława i Ewy Siemaszków egzekucja odbyła się po zagnaniu ofiar do Młynowa.

Podczas rzezi wołyńskiej w 1943 roku ponad 30 Polaków mieszkających w Targowicy zostało zamordowanych przez UPA.

Przypisy

  1. ↑ Encyklopedia staropolska/Dominikanie w Polsce - Wikiźródła, wolna biblioteka [online], pl.wikisource.org [dostęp 2023-02-14] (pol.).
  2. ↑ Wykaz parafii i dekanatów Diecezji Łucko [online], wolynskie.pl [dostęp 2023-02-14].
  3. ↑ Містечко Торговиця на столітніх світлинах [online], ВолиньPost [dostęp 2023-02-14] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 68, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  5. 1 2 Targowica, [w:] Maria Piechotka, Kazimierz Piechotka, Bramy nieba: bożnice drewniane na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa: Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata; Muzeum Historii Żydów Polskich Polin, 2015, s. 519–520, ISBN 978-83-942344-0-9.
  6. 1 2 3 Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.984

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.