Tarczyk mgławy, tarczyk buraczany (Cassida nebulosa) – chrząszcz z rodziny stonkowatych. Szkodnik roślin występujący powszechnie na terenie całej Europy. W Polsce powszechny na dzikich roślinach z rodziny komosowatych. Powoduje duże straty w uprawach buraków, niekiedy rzepaku lub kapusty.

Opis

Ciało silnie spłaszczone tarczowatego kształtu. Długość do 7 mm. Kolor początkowo oliwkowozielony z czasem przechodzi w jasnobrunatny z czarnymi kropkami.

Biologia

Zimują w glebie, pod drzewami w resztkach roślinnych, by w połowie kwietnia wyjść na żerowiska, w początkowym okresie na rośliny z rodzaju komosa, następnie zaatakowane zostają młode buraki.

Po kilkudniowym żerowaniu chrząszcze przystępują do kopulacji w wyniku którego samica składa ok. 500 – 700 jaj przyczepionych do spodniej części liścia. Po upływie ok. 7 dni wylęgają się larwy. Larwy te linieją aż czterokrotnie. Żerowanie larw trwa przez okres ok. 8 dni, po czym następuje przeobrażenie w dorosłe osobniki.

Larwa w kolorze żółtozielonym do 9 mm długości i kształtem zwężającym się ku końcowi. Segmenty wyraźne, z kolczastymi wyrostkami po bokach ciała. Na końcu odwłoka kolce skierowane ku górze.

Szkodnictwo

Zwalczanie

Polega na niszczeniu środkami chemicznymi.

Próg ekonomicznej szkodliwości

3-4 larwy na jednej roślinie lub 15% uszkodzonych roślin.

Rozprzestrzenienie

Gatunek holarktyczny. W Europie występuje w Danii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwajcarii, Polsce, Czechach, Słowacji, Austrii, Francji, Hiszpanii, Włoszech, Węgrzech, Chorwacji, Serbii, Czarnogórze, Ukrainie, Litwie, Białorusi, Rumunii, Mołdawii, Albanii, Grecji i Bułgarii. Ponadto występuje w Azji przez Rosję po Japonię i północnowschodnie Chiny oraz w Ameryce Północnej.

Przypisy

Bibliografia

• AndrzejA. Studziński AndrzejA., FranciszekF. Kagan FranciszekF., ZygmuntZ. Sosna ZygmuntZ., Atlas chorób i szkodników roślin warzywnych, Warszawa: PWRiL, 1987, ISBN 83-09-00005-7, OCLC 749791275 .brak strony (książka)