| Aspiceratinae | |||
Przedstawiciel rodzaju Callaspidia | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina |
tarczogrotkowate | ||
| Synonimy | |||
| |||
Tarczogrotkowate (Aspiceratinae) – podrodzina błonkówek z nadrodziny galasówek i rodziny Figitidae, obejmująca ponad 100 gatunków. Parazytoidy muchówek z dwóch rodzin. Wyróżniają się m.in. bogatym urzeźbieniem tułowia i charakterystycznym kształtem trzeciego tergitu odwłoka.
Taksonomia
Dawniej część autorów, np. E. Kierych, traktowała tarczogrotkowate jako osobną rodzinę. Obecnie klasyfikowane są jako podrodzina w obrębie monofiletycznej rodziny Figitidae. Monofiletyzm samych tarczogrotkowatych również jest dobrze poparty wynikami analiz.
Zalicza się tu ponad 100 gatunków, zgrupowanych w 8 rodzajach:
- Anacharoides Cameron, 1904
- Aspicera Dahlbom 1842
- Balna Cameron 1883
- Callaspidia Dahlbom 1842
- Omalaspis Giraud 1860
- Paraspicera Kieffer 1907
- Prosaspicera Kieffer 1907
- Pujadella Ros-Farré, 2007
Zaliczany tu wcześniej rodzaj Ceraspidia został przeniesiony do Figitinae i zsynonimizowany z Xyalophora, a rodzaj Conaspidula umieszczony w galasówkowatych.
Opis
Ciało, jak na galasówki, dość duże, masywnie, przysadziście zbudowane, długości do 5 mm. Głowa i tułów są bogato urzeźbione. Na głowie zwykle silnie rozwinięte żeberko policzkowe. Dolna część twarzy silnie wgłębiona między czułkami. Tylna powierzchnia głowy płaska do lekko wklęsłej, pokryta poprzecznymi listewkami. Żeberko potyliczne silnie wyniesione. Na tarczce śródtułowia wielu gatunków obecny jest skierowany ku tyłowi kolec (grot), od którego pochodzi nazwa rodziny. Grotu brak u rodzajów Anacharoides, Callaspidia i Omalaspis. Tarczka u rodzajów Balna, Anacharoides, Callaspidia i Omalaspis ma trzy wyraźnie zaznaczone podłużne żeberka. Na tylnej, wewnętrznej powierzchni goleni odnóży tylnej pary zazwyczaj obecne podłużne listewki. Skrzydła o otwartej komórce marginalnej oraz zredukowanych: owłosieniu błony i orzęsieniu brzegu. Stylik szerszy niż dłuższy. Charakterystyczną cechą rodziny jest budowa drugiego tergitu metasomy, czyli trzeciego tergitu odwłoka. Jest on trójpłatkowy, przy czym środkowy płat jest w widoku grzbietowym języczkowato wydłużony ku tyłowi. Z kolei w widoku bocznym tergit ten ma formę wyraźnie siodełkowatą. Tergit ten jest generalnie nagi, ale u rodzajów Balna, Callaspida, Omalaspis i Anacharoides ma małą, środkowo-grzbietową łatkę włosków, usytuowaną w zagłębieniu.
Biologia i występowanie
Wszyscy przedstawiciele rodziny są wewnętrznymi parazytoidami mszycożernych muchówek z rodzin: bzygowatych (Syrphidae) i srebrnikowatych (Chamaemyiidae). Ich larwy rozwijają się w ciele larw wymienionych muchówek i są koinobiontami, tj. nie powodują wstrzymania rozwoju larwy gospodarza. Po opuszczeniu ciała żywiciela larwy Figitidae żerują jeszcze przez jakiś czas zewnętrznie na jego poczwarce
Europę, w tym Polskę zasiedlają trzy rodzaje: Aspicera, Callaspidia i Omalaspis. W Polsce występuje co najmniej 5 gatunków.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Eugeniusz Kierych. Aspiceratidae (Hym., Cyniopoidea) Polski wraz z opisem nowego gatunku. „Fragmenta Faunistica”. 29 (7), 1985. Polska Akademia Nauk. Instytut Zoologii.
- 1 2 3 4 5 6 7 Palmira Ros-Farré, Frederik Ronquist, Juli Pujade-Villar. Redescription of Acanthaegilips Ashmead, 1897, with characterization of the Anacharitinae and Aspiceratinae (Hymenoptera: Cynipoidea: Figitidae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 129 (4), s. 467–488, 2000. DOI: 10.1006/zjls.1999.0204.
- 1 2 Palmira Ros-Farré. Pujadella Ros-Farré, a New Genus from the Oriental Region, with a Description of Two New Species (Hymenoptera: Figitidae: Aspicerinae). „Zoological Studies”. 46 (2), s. 168-175, 2007.
- ↑ Mauricio Jiménez, Jordi Paretas-Martínez, Juli Pujade-Villar. Revision of Xyalophora Kieffer and description of Xyalophoroides gen. n. (Hymenoptera: Figitidae: Figitinae). „European Journal of Entomology”. 105, s. 751-769, 2008. DOI: 10.14411/eje.2008.101.
- ↑ Dicky Sick Ki Yu: Aspiceratinae. [w:] Hymenoptera - Proctotrupoidea etc [on-line]. 1997-2012. [dostęp 2016-03-26].
- ↑ Conaspidula Strand, 1928. [w:] GBIF Backbone Taxonomy [on-line]. [dostęp 2016-03-27].
- 1 2 3 4 5 Henri Goulet, John T. Huber: Hymenoptera of the world: An identification guide to families. Ottawa: Minister of Supply and Services Canada, 1993, s. 521-527. ISBN 0-660-14933-8.
- 1 2 R. D. Eady, J. Quinlan: Handbooks for the identification of British Insects. Vol. 8 Part 1a. Hymenoptera. Cynipoidea. Key to families and subfamilies and Cynipinae (including galls). Londyn: Royal Entomological Society of London, 1963, s. 7-9.
- ↑ Frederick Ronquist, Jose Louis Nieves-Aldrey. A new subfamily of Figitidae (Hymenoptera, Cynipoidea). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 133, s. 483–494, 2001.
- ↑ Aspicerinae. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2016-03-26].