| podpułkownik dyplomowany piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
8 października 1898 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
7 czerwca 1981 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
kierownik referatu |
| Główne wojny i bitwy |
wojna polsko-bolszewicka |
| Odznaczenia | |
Tadeusz Jan Tokarz (ur. 8 października 1898 w Kałuszu, zm. 7 czerwca 1981 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, doktor praw.
Życiorys
Urodził się 8 października 1898 w Kałuszu, w ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii.
15 czerwca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. W sierpniu 1920 walczył na wojnie z bolszewikami jako adiutant sztabowy XXI Brygady Piechoty. 25 czerwca 1921 pułkownik Bronisław Wędziagolski, były dowódca XXI Brygady Piechoty sporządził wniosek o odznaczenie porucznika Tokarza Orderem Virtuti Militari za czyny męstwa w bitwie pod Radzyminem. 17 sierpnia 1921 wniosek wpłynął do Adiutantury Generalnej Naczelnego Wodza, lecz nie został rozpatrzony pozytywnie.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w VIII Brygadzie Piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 49 Pułk Piechoty. Przysługiwał mu wówczas, obok stopnia wojskowego, tytuł adiutanta sztabowego. Następnie został przeniesiony do Dowództwa 26 Dywizji Piechoty w Skierniewicach. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 641. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 49 pp. Później został przeniesiony do 2 pułku piechoty Legionów w Pińczowie i odkomenderowany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego 1921–1923. Z dniem 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu. Pełnił służbę w Oddziale Wyszkolenia Sztabu DOK IX. 31 marca 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 229. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925 został przeniesiony do 15 pułku piechoty w Dęblinie na stanowisko dowódcy kompanii. W 1928 służył w Oddziale IV Sztabu Generalnego. W styczniu 1929 został przeniesiony służbowo do składu osobowego inspektora armii gen. dyw. Jana Romera na stanowisko oficera sztabu. Od 7 czerwca 1930 był szefem sztabu Brygady KOP „Nowogródek”. W październiku 1931 został przeniesiony do 54 pułku piechoty w Tarnopolu. Był dowódcą Szkoły Podchorążych Rezerwy 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uzyskując tytuł doktora praw. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. 9 grudnia 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”. Później został zdyskwalifikowany do otrzymania Odznaki Pamiątkowej Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie pełnił służbę w DOK V na stanowisku oficera sztabu dowódcy Obrony Przeciwlotniczej.
W czasie kampanii wrześniowej był szefem Oddziału I Sztabu Frontu Południowego. Po przedostaniu się na Zachód wstąpił do Wojska Polskiego we Francji i w listopadzie 1939 był kierownikiem Referatu Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Później sprawował stanowisko attaché wojskowego w Norwegii.
Po wojnie pozostał na emigracji. Zmarł 7 czerwca 1981 w Londynie.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych
- Srebrny Krzyż Zasługi – 25 maja 1929 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”
9 grudnia 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Uwagi
- ↑ 23 marca 1932 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia kpt. dypl. Tadeusza Jana Tokarza z „8 maja 1898” na „8 października 1898”.
Przypisy
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 269.
- 1 2 3 4 5 6 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 41, s. 99, Czerwiec 1981. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-09]..
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 2.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 160.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 82.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 128, 427, 1500.
- ↑ Stawecki 1997 ↓, s. 75.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923, s. 586.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 61, 367, 124.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924, s. 174.
- ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 15.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 134, 204.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929, s. 25.
- 1 2 Lista oficerów zdyskwalifikowanych w myśl § 4 regulaminu „Odznaki pamiątkowej GISZ” przedstawiona przez przewodniczącego Komisji Odznaki Pamiątkowej GISZ, generała broni Kazimierza Sosnkowskiego i zatwierdzona przez Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, marszałka Polski Edwarda Śmigły-Rydza, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/106, s. 284-285.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930, s. 223.
- ↑ Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 13.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931, s. 345.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 50, 582.
- ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 46.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 155.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 45.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-07-27]..
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 474.
- 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 32.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 518.
- ↑ Teka – A. IV. – 1/1 a. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie. s. 54. [dostęp 2022-04-09].
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 322.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-09]..
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 303.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-09]..
Bibliografia
- Tokarz Tadeusz. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.99-9997 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-07].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Lista oficerów Sztabu Generalnego (stan z dnia 31 grudnia 1925 roku). Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1926.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 roku). Warszawa: Sztab Główny, 1931.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1 lipca 1933. Warszawa: Przegląd Piechoty, 1933.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Dep. Piech. MSWojsk., 1935.
- Piotr Stawecki: Oficerowie dyplomowani wojska Drugiej Rzeczypospolitej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1997. ISBN 83-04-04390-4.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.