Tadeusz Skórka (1947) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
26 stycznia 1996 |
| Miejsce spoczynku | |
| Narodowość |
polska |
| Edukacja | |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |
| | |
Tadeusz Jan Skórka (ur. 5 czerwca 1924 w Sanoku, zm. 26 stycznia 1996 tamże) – polski ekonomista.
Życiorys
Tadeusz Jan Skórka urodził się 5 czerwca 1924 w Sanoku w robotniczej rodzinie Alojzego (zm. 1939) i Anny z domu Maślany (1895-1969). Miał siostrę Kazimierę (1921-2004, wnuczka Stanisława i żona Juliusza Augustyńskiego)) i brata Adama (1928-1982). W rodzinnym mieście w 1938 ukończył naukę w 7-klasowej Szkole Powszechnej III stopnia im. Króla Władysława Jagiełły. Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej był zatrudniony w miejscowej fabryce maszyn i wagonów. Od 1941 uczył się tam zawodu tokarza, a w 1944 zdał egzamin na czeladnika. Po nadejściu frontu wschodniego od 21 sierpnia 1944 do 30 marca 1956 pełnił służbę w organach Milicji Obywatelskiej w Sanoku w tamtejszej Komendzie Powiatowej. W tym czasie brał udział w działaniach tzw. utrwalania władzy ludowej, w tym przy ochronie obiektów przemysłowych i państwowych oraz w walkach z bandami UPA w podsanockich wsiach Odrzechowa, Niebieszczany, Dobra, Tyrawa Wołoska, Rakowa, działając pod dowództwem Jana Hnatuśki. Później podjął edukację i w 1947 zdał egzamin dojrzałości według programu wydziału matematyczno-fizycznego w oddziale dla dorosłych Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku.
Od 1947 pracował w Banku Gospodarstwa Spółdzielczego jako kasjer, zaś po restrukturyzacji w Państwowym Banku Rolnym jako technik bankowy do 1950. Od 1950 do 1954 studiował w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom magistra ekonomii II stopnia na Wydziale Finansów i Statystyki. Podczas tego kształcenia pracował jako nauczyciel w Technikum Administracyjno-Handlowym pod Warszawą. W 1954 na podstawie nakazu pracy został skierowany do Sanockiej Fabryki Wagonów „Sanowag” (od 1958 funkcjonującej pod nazwą Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”). Kolejno zajmował stanowiska planisty, kierownika działu planowania, organizacji i zatrudnienia, od 1957 do 1967 zastępcy dyrektora ds. administracyjnych i handlowych. Od 16 października 1967 do 31 października 1977 sprawował stanowisko naczelnego dyrektora Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku. W tym okresie trwała rozbudowa tej fabryki oraz inwestycje poboczne (mieszkaniowe i obiekty oświatowe). Po odejściu ze Stomilu powrócił do Autosanu, gdzie w 1978 był starszym specjalistą ds. sprzedaży (handlu) i eksportu. Z pracy tamże przeszedł na emeryturę.
Od 1944 do 1947 działał w ZHP w Sanoku. Od 1947 należał do PPS, a od 1954 do PZPR. Pełnił funkcje członka komisji kontroli partii (1956-1959), członka plenum Komitetu Powiatowej PZPR (1967-1977), członka komisji ekonomicznej KP i Komitetu Miejskiego PZPR. Był członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku kadencji 1961-1965 i 1965-1969. Od 1978 należał do koła miejsko-gminnego ZBoWiD w Sanoku. Na bazie studium wojskowego otrzymał stopień podporucznika.
Od 1950 jego żoną była Elżbieta Maria z domu Wojnarowicz (zm. 2016), z którą miał synów Andrzeja (1952-2015) i Wojciecha (ur. 1959).
Zmarł 26 stycznia 1996. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Sanoku 29 stycznia 1996.
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1971)
- Złoty Krzyż Zasługi (1962)
- Srebrny Krzyż Zasługi (1958)
- Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974)
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1976)
- Złote Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1972)
- Odznaka „Za zasługi dla przemysłu chemicznego” (1974)
- Zasłużony Pracownik Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku (1974)
- Odznaka „Zasłużony Działacz Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów”
- Jubileuszowy Adres (1984)
Uwagi
- ↑ Tu podano 5 czerwca 1925, zob. Archiwum Państwowe w Rzeszowie. Oddział w Sanoku. Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalogi zawierające świadectwa dojrzałości absolwentów ww. szkoły z lat 1927-1950. Świadectwa dojrzałości Liceum Ogólnokształcącego 1946/1947 (zesp. 7, sygn. 262), k. 231.
- ↑ Tu podano lata studiów od 1955 do 1960. SZPG 2020 ↓, s. 115.
- ↑ W treści inskrypcji nagrobnej podano datę 21 stycznia 1996, zob. Tadeusz Skórka. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2022-07-07].
Przypisy
- ↑ Alojzy Skórka. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2022-07-07].
- ↑ Anna Skórka. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2022-07-07].
- ↑ Deklaracje ↓, s. 14, 18, 19.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 SZPG 2020 ↓, s. 114.
- ↑ Kazimiera Augustyńska. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2022-07-07].
- ↑ Adam Skórka. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2022-07-07].
- 1 2 3 4 Deklaracje ↓, s. 19.
- 1 2 3 4 Deklaracje ↓, s. 18.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 14, 17, 18.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 14.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 17.
- ↑ Archiwum Państwowe w Rzeszowie. Oddział w Sanoku. Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalogi zawierające świadectwa dojrzałości absolwentów ww. szkoły z lat 1927-1950. Świadectwa dojrzałości Liceum Ogólnokształcącego 1946/1947 (zesp. 7, sygn. 262), k. 231.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2022-07-07].
- 1 2 Deklaracje ↓, s. 14, 16.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 SZPG 2020 ↓, s. 115.
- 1 2 Deklaracje ↓, s. 18, 24.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 18–19, 24.
- ↑ SZPG 2020 ↓, s. 40, 115, 129, 131, 132.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 14, 16, 19.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 16, 19.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 19, 24.
- ↑ Stachowicz 2008 ↓, s. 178, 181, 183.
- ↑ Stachowicz 2008 ↓, s. 202, 210, 215.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 14, 20.
- ↑ Elżbieta Skórka. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2022-07-07].
- 1 2 Księga cmentarna nr 1. Matejki Rymanowska od 1973 do 2004 (stare cmentarze), Sanok, (poz. 2071).
- ↑ Tadeusz Skórka. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2022-07-07].
- 1 2 Deklaracje ↓, s. 14, 16, 22, 23.
- ↑ Deklaracje ↓, s. 16, 23.
- 1 2 3 Deklaracje ↓, s. 23.
- ↑ SZPG 2020 ↓, s. 48.
- ↑ Stachowicz 2008 ↓, s. 288.
Bibliografia
- Władysław Stachowicz. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950–1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990, s. 131–320, 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- Józef Baszak, Andrzej Romaniak, Edward Zając: Sanockie Zakłady Przemysłu Gumowego „Stomil” w Sanoku 1931–1991. Sanok: Muzeum Historyczne w Sanoku, 2020, s. 1–200. ISBN 978-83-60380-45-1.
- Związek Bojowników o Wolność i Demokrację. Oddział w Sanoku. Deklaracje i karty ewidencyjne członków zwyczajnych S Skórka- Sokół 1963-1984, AP Rzeszów – O/Sanok (zespół 659, sygn. 94). s. 1-196.