Tadeusz Serafin (2019) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1970– |
| Powiązania | |
| Współpracownicy | |
| Orquestra do Norte | |
| Odznaczenia | |
Tadeusz Serafin (ur. 1947 w Katowicach) – polski dyrygent, dyrektor Opery Śląskiej w latach 1989–2016.
Życiorys
Pochodzi z muzykalnej rodziny – jego dziadek grał na klarnecie, ojciec był skrzypkiem w Operze Śląskiej, a brat Witold jest koncertmistrzem grupy altówek w Orkiestrze Królewskiej w Oslo, gra na altówce w Narodowej Norweskiej Orkiestrze Operowej.
W wieku 11 lat rozpoczął naukę gry na kontrabasie. Uczęszczał do liceum muzycznego w Bytomiu. Ukończył studia na wydziałach: instrumentalnym oraz teorii i kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w 1970 roku z wyróżnieniem. Grał na kontrabasie w Narodowej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Następnie studiował dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem Napoleona Siessa. Ukończył zagraniczne kursy mistrzowskie prowadzone m.in. przez Karela Ančerla, Pierre’a Bouleza, czy Heinza Rögnera.
Od 1978 roku pracował w bytomskiej Operze Śląskiej, pierwszym tamże objętym stanowiskiem była posada asystenta dyrygenta, następnie był dyrygentem, koordynatorem do spraw orkiestry, pełniącym obowiązki dyrektora naczelnego i artystycznego. W 1989 roku został dyrektorem naczelnym i artystycznym tejże Opery, funkcję tę sprawował do 2016 roku. Za jego kadencji w Operze Śląskiej powstały docenione w Polsce i za granicą spektakle, takie jak: Aida, Borys Godunow, Carmina Burana, Don Carlos, Gioconda, Nabucco (wystawione m.in. w Filharmonii Berlińskiej), czy Ubu Król.
Współpracował z portugalskim projektem Orquestra do Norte. Brał udział w modernizacji zabytkowego gmachu bytomskiej opery oraz w odbudowie sali filharmonicznej po pożarze. Organizował trzy międzynarodowe edycje Konkursów Wokalistyki Operowej im. Adama Didura. Przez ponad 20 lat nauczał w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach; jest starszym wykładowcą w Katedrze Wokalistyki tejże uczelni. Został honorowym obywatelem Bytomia w 2017 roku; laudację na jego cześć wygłosił prof. Aleksander Romuald Sieroń.
Nagrody
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla kultury narodowej” (2005)
- Złoty Krzyż Zasługi
- Krzyż Zasługi za Dzielność (2002)
- Złoty Medal za Długoletnią Służbę
- Złoty (2005), Kryształowy i Platynowy (2010 w kategorii „Ambasador Spraw Polskich”) Laur Umiejętności i Kompetencji
- nagroda w kategorii „Najlepszy Dyrygent” Teatralnych Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury (2009)
Dyskografia
- Nabucco (pierwsze wydanie 1994), z muzykami Opery Śląskiej, dyrygent – platynowa płyta (2003)
- Carmina burana – kierownictwo muzyczne (2011)
- Opera Śląska poleca – hity operowe i operetkowe (2012) – złota płyta (2013)
Przypisy
- ↑ Honorowi Obywatele Miasta Bytomia. [w:] Urząd Miasta Bytom [on-line]. [dostęp 2019-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-25)].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 kon/itm: Dyrygent Tadeusz Serafin honorowym obywatelem Bytomia. [w:] dzieje.pl [on-line]. Muzeum Historii Polski / PAP, 2017-03-30. [dostęp 2019-10-11].
- 1 2 3 4 5 6 7 Alan Misiewicz: Tadeusz Serafin: Nie miałem śmiałości stanąć na Karajanie. [w:] wyborcza.pl Katowice [on-line]. Agora SA, 2015-05-17. [dostęp 2019-10-11].
- ↑ The Opera Orchestra. The Norwegian National Opera Orchestra. [dostęp 2019-10-12]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Tadeusz Serafin – dyrygent. [w:] 50. Festiwal im. Jana Kiepury [on-line]. [dostęp 2019-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-11)].
- ↑ Marcin Zasada: Dyrektorem Opery Śląskiej w Bytomiu już nie będzie Tadeusz Serafin. Dlaczego? Czy to degradacja?. [w:] Dziennik Zachodni [on-line]. Polska Press, 2016-06-24. [dostęp 2019-10-11].
- ↑ Katedra Wokalistyki. Skład Katedry. Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. [dostęp 2019-10-12].
- 1 2 3 4 5 6 PSZ: Tadeusz Serafin Honorowym Obywatelem Bytomia. [w:] Dziennik Zachodni [on-line]. Polska Press, 2017-03-30. [dostęp 2019-10-11].
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 66, poz. 920.
- ↑ M.P. z 2002 r. nr 59, poz. 815.
- ↑ Nabucco (Musical CD, 1994). [w:] WorldCat.org [on-line]. [dostęp 2019-10-12]. (ang.).