Tadeusz Poliszewski
podpułkownik broni pancernych (1962)
Data i miejsce urodzenia

11 października 1906
Lwów

Data i miejsce śmierci

25 grudnia 1980
Stratford-upon-Avon

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

43 Pułk Strzelców Legionu Bajończyków
6 Batalion Pancerny
61 Dywizjon Pancerny
Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego
Szkoła Podchorążych Broni Pancernej

Stanowiska

adiutant

Odznaczenia

Tadeusz Poliszewski (ur. 11 października 1906 we Lwowie, zm. 25 grudnia 1980 w Stratford-upon-Avon) – podpułkownik broni pancernych Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys

Urodził się 11 października lub grudnia 1906 we Lwowie. Pochodził z Brodów. Kształcił się Państwowym Gimnazjum im. Józefa Korzeniowskiego w Brodach (w 1921 ukończył III klasę).

Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie. 15 sierpnia 1929 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1929 roku i 50. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 43 pułku piechoty w Dubnie. 22 lutego 1934 został mianowany na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 10. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 16. lokatą w korpusie oficerów broni pancernych, grupa liniowa. W tym czasie pełnił służbę w 6 batalionie pancernym we Lwowie na stanowisku adiutanta.

Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą szwadronu samochodów pancernych w 61 Dywizjonie Pancernym. Po przedostaniu się na zachód wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w stopniu majora był komendantem Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego oraz utworzonej w jego ramach Szkoły Podchorążych Broni Pancernej w składzie I Korpusu Polskiego na obszarze Wielkiej Brytanii.

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był kierownikiem obozu dla Polaków w Long Marston. W 1962 został awansowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień podpułkownika broni pancernej. Zmarł 25 grudnia 1980 w Stratford-upon-Avon.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 124.
  2. 1 2 Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 493.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 39-40, s. 132, Grudzień 1980. Koło Lwowian w Londynie.
  4. ↑ Znani brodzianie. brodzianie.pl. [dostęp 2019-04-18].
  5. ↑ Sprawozdanie Dyrekcji Gimnazjum Państwowego im. Jóżefa Korzeniowskiego w Brodach za rok szkolny 1920/21. Brody: 1921, s. 14.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 15 sierpnia 1929 roku, s. 274.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 124, 573.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 137.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 23 lutego 1934 roku, s. 75.
  10. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 795.
  11. 1 2 3 Ppłk Tadeusz Poliszewski. brodzianie.pl. [dostęp 2019-04-18].
  12. ↑ General Władysław Anders in Long Marston 7/10/1951. polishresettlementcampsintheuk.co.uk. [dostęp 2019-04-18]. (ang.).
  13. ↑ Lista oficerów Polskich Sił Zbrojnych według awansów dokonanych na uchodźstwie. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 10, 30 czerwca 1969.
  14. ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 22, 31 grudnia 1974.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.