Tadeusz Milewski
Woyno
porucznik lekarz
Pełne imię i nazwisko

Tadeusz Teofil Milewski

Data i miejsce urodzenia

5 marca 1891
Kątki

Data i miejsce śmierci

wiosna 1940
Charków

Przebieg służby
Lata służby

1914–1922, 1939–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Tadeusz Teofil Milewski, ps. „Woyno” (ur. 5 marca 1891 w Kątkach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – porucznik lekarz rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys

Urodził się 5 marca 1891 we wsi Kątki, w ówczesnym powiecie ciechanowskim guberni płockiej, w rodzinie Jana Eugeniusza, dzierżawcy domu w Warszawie, i Julianny z Chełchowskich. Ukończył Gimnazjum Filologiczne ośmioklasowe gen. P. Chrzanowskiego w Warszawie. 30 września 1911 rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. W roku akademickim 1916/1917 kontynuował studia na macierzystej uczelni. W roku akademickim 1918/1919 uczęszczał dodatkowo na semestr wakacyjny na tym samym wydziale.

W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Walczył na wojnie z Ukraińcami. W 1919 przez pięć miesięcy przebywał w niewoli ukraińskiej. Służył w 1 pułku artylerii polowej Legionów. 23 października 1919 został przeniesiony do dyspozycji szefa sanitarnego Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. 6 listopada 1919 został mianowany podporucznikiem podlekarzem z zaliczeniem do Rezerwy armii i powołaniem do służby czynnej na czas wojny. Następnie pełnił służbę w 1/V batalionie wartowniczym w Krakowie, Szkolnym Oddziale Sanitarnym DOGen. Kraków i 18 pułku ułanów.

17 lutego 1920 uzyskał absolutorium, a 31 maja tego roku doktorat wszech nauk lekarskich.

Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do Kompanii Zapasowej Sanitarnej Nr 2. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 30. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa lekarzy. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 2 batalionu sanitarnego w Lublinie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 2 Szpitala Okręgowego w Chełmie.

W latach 30. XX w. pracował w Szpitalu św. Ducha w Warszawie przy ul. Elektoralnej 12 na stanowisku kierownika laboratorium. Mieszkał w Warszawie przy ul. Zygmuntowskiej 2. W 1936 był dyrektorem Szpitala Przemienienia Pańskiego na Pradze.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do sowieckiej niewoli i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Tadeusz I Milewski”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko.

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1137, 1231.
  2. 1 2 3 4 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-04-27].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 351.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Milewski Tadeusz Teofil. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2024-04-27].
  5. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 96 z 9 grudnia 1919, poz. 3923.
  6. ↑ Druga lista 1922 ↓, s. 56.
  7. ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 188.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1231.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1110.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1137.
  11. 1 2 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1030.
  12. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 218, 744.
  13. ↑ Spis urzędowy 1939 ↓, s. 150.
  14. ↑ Rocznik Lekarski 1938 ↓, s. 722.
  15. ↑ Konopka 1936 ↓, s. 1191, 1314.
  16. ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. LXXIV.
  17. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  18. ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2024-01-09].
  19. ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 100.
  20. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-04-27].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.