Tadeusz Makarczyński (ur. 12 września 1918 w Strzemieszycach Wielkich, zm. 29 lipca 1987 w Warszawie) – polski scenarzysta i reżyser filmów dokumentalnych.

Życiorys

Po wojnie związał się z Warsztatem Filmowym Młodych w Krakowie, obejmując kierownictwo pracowni realizatorskiej. Wykładowca w PWSFTViT w Łodzi oraz szkoły filmowej w Zurychu. Zrealizował film fabularny „Warszawska Syrena” (1956). W latach 1963–1968 kierował sekcją filmową Międzynarodowej Organizacji Zdrowia (WHO) w Genewie, współpracował przy realizacji filmów dla ONZ.

Członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich.

Żonaty z Urszulą Hałacińską-Makarczyńską, z którą miał córkę Joannę.

Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera K-5-12).

Filmografia

• Łopuszna, ziemia nieznana (1945, popularno-naukowy, dokument stworzony w krakowskim Warsztacie Młodych, czas: 19')
• Ręce dziecka (1946)
• Suita warszawska (1946, nagroda w Cannes)
• Recital chopinowski w Dusznikach (1947)
• Mazurki Chopina (1949)
• Mazowsze – kolorowy koncert na ekranie (1951, pierwszy polski film barwny, nagroda w Rio de Janeiro)
• Życie jest piękne (1957, nagroda Syrenki Warszawskiej, wyróżnienie w Cork, Edynburgu i Vancouver, nagroda w Oberhausen, dyplom w San Francisco)
• Kalendarz warszawski (1974)
• Mosty (1975)
• Sceny z Powstania Warszawskiego (1983)
• Warszawa Aleksandra Gierymskiego (1984, Nagroda Findling / Findlingspreis IVFK)

Makarczyński łączył materiały dokumentalne z subiektywno-poetycką ich interpretacją.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975)
• Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1979)

Nagrody

• 1976: Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka
• 1976: Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy
• 1979: Nagroda Prezesa Rady Ministrów I stopnia
• 1987: Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za cykl filmów dokumentalnych „Warszawa”

Źródło: FilmPolski.pl

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Tadeusz Makarczyński w bazie IMDb (ang.)
• Tadeusz Makarczyński w bazie Filmweb