| kapitan piechoty | |
| Pełne imię i nazwisko |
Tadeusz Heliodor Przemysław Lewicki |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 lipca 1891 |
| Data i miejsce śmierci |
3 sierpnia 1926 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1915–1926 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Tadeusz Heliodor Przemysław Lewicki, ps. „Kość” (ur. 3 lipca 1891 w Kołomyi, zm. 3 sierpnia 1926 w Stanisławowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 3 lipca 1891 w Kołomyi, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa i Marii z Filipowiczów. Był przyrodnim bratem emerytowanego podpułkownika, zamieszkałego w Kosowie. Ukończył seminarium nauczycielskie. Od 1 października 1913 odbywał obowiązkową służbę wojskową w 24 pułku piechoty, w charakterze jednorocznego ochotnika.
Od 28 sierpnia 1914 służył w Legionach Polskich. Początkowo walczył w szeregach 2 pułku piechoty. 24 marca 1915, po odmrożeniu nóg podczas kampanii w Karpatach, przebywał w szpitalu rezerwowym w Oświęcimiu. 27 lipca 1915 został przeniesiony do 6 pułku piechoty i 12 września tego roku wyruszył na front. Od 1 marca do 1 maja 1916 był kursantem Szkoły Podchorążych. 1 maja 1916 został mianowany chorążym. Objął dowództwo II plutonu 3. kompanii 6 pp. „Szczególnie odznaczył się w walkach o Polską Górę na Wołyniu /6 VII 1916/: podczas wykonywania zadania zwiadowczego został wraz z oddziałem otoczony nad Stochodem. W wyniku zaciętej walki na bagnety wydostał się z okrążenia, przynosząc cenne informacje o wojskach rosyjskich. Za czyn ten otrzymał Order Virtuti Militari”. 1 stycznia 1917 awansował na podporucznika. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) został internowany w Dułowie (węg. Dulfalva), skąd zbigł do II Korpusu Polskiego w Rosji.
Od listopada 1918 w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego w 6 pułk piechoty Legionów, z którym brał udział w walkach wojny polsko-bolszewickiej. Po zakończeniu wojny kontynuował służbę jako oficer zawodowy w 6 pułku piechoty Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 414. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 10 pułku piechoty w Łowiczu. Pełnił służbę w III batalionie 10 pp detaszowanym w Skierniewicach i tam mieszkał. Ostatnią jednostką, w której pełnił służbę był 53 pułk piechoty w Stryju. Zmarł 3 sierpnia 1926 w Szpitalu Wojskowym w Stanisławowie.
W marcu 1926 ożenił się z Antoniną z Fijałkowskich, z którą miał syna Tadeusza (ur. 4 stycznia 1927).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6337 – 17 maja 1922
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Krzyż Walecznych po raz 3 i 4 „za udział w b. Legionach Polskich”
- Krzyż Walecznych po raz 1 i 2 za wojnę z Ukraińcami i bolszewikami
- Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów Polskich
- Odznaka za Rany i Kontuzje z trzema gwiazdkami
- Odznaka pamiątkowa „Krzyż Kaniowski” nr 1850
- Medal Zwycięstwa – 14 kwietnia 1922
- Srebrny Medal Waleczności II klasy
Przypisy
- 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-07-26]..
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Żołnierze Niepodległości : Lewicki Tadeusz Heliodor Przemysław, ps. „Kość”. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-07-26].
- ↑ Polak (red.) 1993 ↓, s. 115.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
- 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ I Lista strat 1915 ↓, s. 33.
- 1 2 Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 24.
- 1 2 3 4 Polak (red.) 1993 ↓, s. 116.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 44.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 152, 408.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 145, 353.
- 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 52 z 7 grudnia 1926, s. 435.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 10.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1, tu 4 sierpnia 1926.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 30.
- ↑ Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 153.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-07-23]..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 682.
- ↑ Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 169.
- ↑ Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 185.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-07-23]..
- ↑ Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 214.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1 foto.
- ↑ Ciastoń i in. 1939 ↓, s. 202.
Bibliografia
- Lewicki Tadeusz Heliodor Przemysław. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.77-7386 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-07-25].
- Lista Chorych, Rannych, Zabitych i Zaginionych Legionistów do Kwietnia 1915 roku. Piotrków: Centralny Oddział Ewidencyjno-Werbunkowy Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego, 1915-08-01.
- Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917). Komenda Legionów Polskich, 1917.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Jan Kazimierz Ciastoń, Adam Lisiewicz, Edward Skarbek, Edward Wojciechowski: Historia 6 Pułku Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego. T. 1: Tradycja. Warszawa: Komenda Koła 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich i Dowództwo 6 Pułku Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego, 1939.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.