Tadeusz Koziebrodzki
Tadeusz Bolesta-Koziebrodzki

Tadeusz Bolesta-Koziebrodzki przed 1906)
Data i miejsce urodzenia

28 marca 1860
Chlebów

Data i miejsce śmierci

30 czerwca 1916
Tybinga

Odznaczenia

Tadeusz Bolesta-Koziebrodzki (ur. 28 marca 1860 w Chlebowie, zm. 30 czerwca 1916 w Tybindze) – polski hrabia, dyplomata Austro-Węgier, szambelan dworu cesarskiego.

Życiorys

Tadeusz Koziebrodzki urodził się 28 marca 1860 w Chlebowie. Miał braci Leopolda (także dyplomatę), Jana (pułkownik, poległy podczas I wojny światowej).

W latach 1877–1881 studiował prawo w Krakowie i Pradze. W 1882 uzyskał stopień doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym wyjechał do Wiednia, gdzie pogłębiał wiedzę prawniczą.

W 1884 zdał egzamin dyplomatyczny i podjął pracę w C. K. Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od tego roku pracował jako attaché (bez uposażenia) w Londynie i Brukseli. W 1887 otrzymał charakter attaché poselstwa z uposażeniem. W 1888 został przeniesiony do Paryża, gdzie mianowano go honorowym sekretarzem legacyjnym. W przeniesiony do Konstantynopola. W 1893 został sekretarzem legacyjnym w poselstwie w Dreźnie. Od 1895 przekierowany do Londynu, gdzie otrzymał tytuł radcy poselstwa. W 1896 przetransferowany z powrotem do Brukseli. W 1896 został mianowany radcą legacyjnym drugiej kategorii, a w 1899 pierwszej kategorii. W tym samym roku otrzymał tytuł i charakter posła nadzwyczajnego i ministra upełnomocnionego. Przebywał w Wiedniu do 1904, kiedy został przydzielony do poselstwa w Paryżu. W grudniu tego roku przybył do Kairu jako agent dyplomatyczny i konsul generalny 1 klasy. W 1906 informowano o przeniesieniu hrabiego z Kairu na stanowisko przedstawiciela dyplomatycznego Austro-Węgier w Bukareszcie, jednak w 1908 został w Kairze posłem nadzwyczajnym i ministrem upełnomocnionym. Stamtąd 21 marca 1909 w dotychczasowym charakterze posła nadzwyczajnego i ministra upełnomocnionego udał się na dwór wirtemberski w Stuttgarcie i pozostał tam posłem Austro-Węgier do końca życia. Równocześnie zastępował Austro-Węgry przy dworach Badenii w Karlsruhe i Hesji w Darmstadt. Wyjątkiem od tego było krótka delegacja w charakterze posła Austro-Węgier w 1911, gdy odbył specjalną misję na dwór króla Sjamu (Vajiravudh) z okazji jego koronacji.

W 1885 otrzymał godność c. k. podkomorzego. W 1912 otrzymał tytuł c. k. tajnego radcy. Został oficerem c. i k. armii, służył w 10 pułku dragonów (jako porucznik) i w 5 pułku huzarów (jako rotmistrz). Z początkiem 1890 jeszcze jako podporucznik rezerwy został przeniesiony w stan nieczynny obrony krajowej.

W 1899 występował z inicjatywą budowy w Krakowie pomnika Franciszka Józefa jako wyrazu wdzięczności społeczeństwa Galicji za udzielone koncesje autonomiczne. W czasie, gdy pracował w Kairze wspierał pracujących tam polskich egiptologów w tym Tadeusza Smoleńskiego. Wysłał też do Akademii Umiejętności eksponaty archeologiczne z Egiptu.

Zmarł po długiej chorobie 30 czerwca 1916 w Tybindze.

Odznaczenia

austro-węgierskie

inne odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Thaddäus Graf von Bolesta-Koziebrodzki”.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Hof- und Personalnachrichten. Gesandter Graf Bolesta-Koziebrodzki †. „Fremden-Blatt”. Nr 180, s. 7, 1 lipca 1916. (niem.).
  2. ↑ Marek Jerzy Minakowski, Tadeusz hr. Koziebrodzki z Koziebród h. Boleścic [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2017-02-24].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jerzy Zdrada: Tadeusz Koziebrodzki. [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny [on-line]. Narodowy Instytut Audiowizualny, 1969. [dostęp 2017-02-17].
  4. 1 2 3 4 5 6 Polacy w austryackiej służbie dyplomatycznej. „Nowości Illustrowane”. Nr 15, s. 3-4, 10 kwietnia 1909.
  5. ↑ Kleine Chronikl. „Wiener Zeitung”. Nr 111, s. 4, 17 maja 1915. (niem.).
  6. ↑ Wiadomości urzędowe. „Krakauer Tagblatt”. Nr 205, s. 4, 6 września 1896.
  7. ↑ Amtlicher Theil. „Wiener Zeitung”. Nr 50, s. 2, 2 marca 1899. (niem.).
  8. ↑ Zmiany w dyplomacji. „Nowości Illustrowane”. Nr 40, s. 13-14, 6 października 1906.
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1916. Wiedeń: 1916, s. 310.
  10. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1916. Wiedeń: 1916, s. 307.
  11. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1916. Wiedeń: 1916, s. 308.
  12. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1916. Wiedeń: 1916, s. 277.
  13. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1916. Wiedeń: 1916, s. 274.
  14. ↑ Z Armji. „Kurjer Lwowski”. Nr 4, s. 4, 4 stycznia 1890.
  15. 1 2 Joachim Śliwa. Tadeusz Smoleński (1884–1909). „Alma Mater”. Uniwersytet Jagielloński.
  16. ↑ Telefoniczne i telegraficzne wiadomości c. k. biura koresp z dnia 1 lipca. Zgon posła hr. Koziebrodzkiego. „Nowa Reforma wolumin = Nr 325”, s. 2, 1 lipca 1916.
  17. ↑ Wiadomości telegraficzne. Śmierć posła Koziebrodzkiego. „Głos Narodu”. Nr 328, s. 2, 1 lipca 1916.
  18. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1916. Wiedeń: 1916, s. 54.
  19. 1 2 3 4 Amtliches. „Neue Freie Presse”. Nr 10825, s. 2, 12 października 1894. (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.