Tadeusz Filip Epstein (ur. 6 czerwca 1870 w Krakowie, zm. 8 marca 1939 tamże) – polski inżynier, przemysłowiec, finansista; współwłaściciel firmy bankowej „Blau & Epstein”.

Życiorys

Tadeusz Epstein urodził się 6 czerwca 1870 w Krakowie, w rodzinie Juliusza Eugeniusza i Leontyny Rozalii z d. Szancer. Uczeń gimnazjum w Krakowie i Pradze. Absolwent Akademii Handlowej w Pradze.

W 1896 został prezesem Kasy Chorych w Krakowie. Od 1902 był członkiem Izby Handlowo-Przemysłowej, a w latach 1916–1935 – jej prezesem. Od 1903 do 1934 zasiadał w Radzie Miasta Krakowa.

W 1913, po śmierci ojca Juliusza, przejął m.in. walcownię i stalownię w Borku Fałęckim oraz fabrykę gwoździ i drutu w Podgórzu. Przeforsował budowę linii kolejowej Kraków – Miechów, a w 1919 r. do zorganizowania Giełdy Pieniężnej w Krakowie.

Był także:

• wiceprezesem Związku Przemysłowców w Krakowie i Centralnego Związku Przemysłu Polskiego w Warszawie,
• prezesem Kuratorium Wyższego Studium Handlowego w Krakowie,
• członkiem i prezesem Kuratorii Szkoły Szkoły Ekonomiczno-Handlowej w Krakowie,
• członkiem Zarządu Fabryki Kabli SA w Krakowie
• członkiem Komitetu Dyskontowego Oddziału Banku Polskiego w Krakowie.
• członkiem rady zawiadowczej Krakowskiego Banku Komercyjnego SA (od 1919)
• członkiem Komisji Odwoławczej przy Izbie Skarbowej
• prezesem rady zawiadowczej Handlowej Spółki Akcyjnej „Impex” (1919–1926)
• członkiem rady nadzorczej i wiceprezesem firmy Huta Żelazna SA w Krakowie
• współzałożycielem i członkiem rady zawiadowczej SA „Dolina” Przemysł Leśny (1924–1927)
• współzałożycielem i członkiem rady zawiadowczej firmy Transporty Międzynarodowe Józef J. Leinkauf SA
• prezesem i członkiem zarządu Sosnowieckiej Fabryki Szkła SA w Krakowie (1927–1930)
• prezes rady zawiadowczej Huty Szkła „Helena” SA (1928–1933)
• współzałożycielem Giełdy Towarowo-Zbożowej w Krakowie
• założycielem i prezesem Giełdy Pieniężnej w Krakowie
• i in.

W sierpniu 1914 podpisał odezwę Żydów polskich, popierającą polskie dążenia niepodległościowe. W 1935 został członkiem „Ogólno-Żydowskiego Komitetu Wyborczego w Krakowie”, popierającego kandydaturę kapitana Leopolda Spiry na posła do Sejmu.

Udzielał się również społecznie. Pod koniec XIX wieku został prezesem Czytelni Polskiej Młodzieży Starozakonnej, w latach 1894–1938 był członkiem krakowskiego oddziału Związku Stowarzyszeń Humanitarnych „B’nei-B’rith”; w latach 1929–1934 był członkiem zarządu Towarzystwa Żydowskiej Szkoły Rzemieślniczej w Krakowie; w latach 1938–1939 Żydowskiej Szkoły Handlowej w Krakowie.

Zajęty działalnością publiczną nie dopilnował własnych interesów. Pod koniec życia, schorowany, pozostawał w ciężkiej sytuacji materialnej.

Zmarł 8 marca 1939, został pochowany na Cmentarzu Żydowskim ul. Miodowej w Krakowie.

Życie prywatne

Żonaty z Wandą Horowitz. Ślub zawarto 15 marca 1896. Miał pięcioro dzieci: Leontynę (ur. 6 lutego, zm. 31 marca 1871, Kraków), Leontynę Zofię Ader (ur. 29 lipca 1897), Różę (ur. 9 lutego 1875), Jerzego Maksymiliana (ur. 30 października 1898) , Marę Leonę (ur. 11 marca 1906).

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1927)
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (maj 1923)
• Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1929)
• Odznaka Pamiątkową Pożyczki Narodowej (1934)
• Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry, 16 października 1912)

Przypisy