Tadeusz Dmoszyński
podporucznik pilot rezerwy
Data i miejsce urodzenia

10 kwietnia 1903
Kamieńskie

Data i miejsce śmierci

23 listopada 1937
zbocze Mozgowicki Rit w górach Piryn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

Lotnictwo Wojskowe II RP

Jednostki

63 eskadra towarzysząca

Późniejsza praca

pilot cywilny

Odznaczenia

Tadeusz Dmoszyński (ur. 10 kwietnia 1903 w Kamieńskiem, zm. 23 listopada 1937 na zboczu góry Mozgowicki Rit w górach Piryn) – polski pilot wojskowy i cywilny.

Życiorys

Ukończył gimnazjum oraz Szkołę Wawelberga i Rotwanda w Warszawie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia podporucznika lotnictwa. W czasie zamachu majowego w 1926 jako pilot transportował z Warszawy do Lwowa pocztę o charakterze specjalnym przeznaczoną dla gen. Władysława Sikorskiego. Po przeniesieniu do rezerwy od 1 stycznia 1929 był zatrudniony jako pilot cywilny w Polskich Liniach Lotniczych „LOT”. W 1930 jako oficer rezerwy przydzielony do 63 eskadry towarzyszącej (garnizon Lwów) odbywał ćwiczenia w tej jednostce. Wówczas 10 lipca 1930 na trasie ze Lwowa do Nowego Targu pilotował maszynę Lublin R.Xa, która uległa wypadkowi pod Frydmanem. Odniósł szereg obrażeń i był leczony w nowotarskim szpitalu. Po rekonwalescencji powrócił do pracy jako pilot w PLL „LOT”.

23 listopada 1937 poniósł śmierć w katastrofie lotniczej koło wsi Mozalowski Rit w górach Piryn na obszarze Bułgarii pilotując samolot Douglas DC-2-115D o numerze SP-ASJ. Samolot wykonywał lot z Salonik do Sofii na dłuższej trasie Ateny–Bukareszt. Po zaginięciu samolotu trwały jego poszukiwania. Do wskazania miejsca znalezienia szczątków maszyny przyczynił się inż. Stefan Ossowiecki. W sobotę 27 listopada 1937 ok. godz. 20 szczątki samolotu rozbitego na skałach górskich zostały odnalezione w pobliżu miejscowości Mozalowski Rit na wysokości 2600 m n.p.m.. W wypadku zginął także mechanik Ryszard Walentukiewicz i radiooperator Marian Winnik oraz trzech pasażerów. Zwłoki ofiar katastrofy były transportowane do Polski od 9 grudnia 1937. Tadeusz Dmoszyński został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 14 grudnia 1937 (kwatera 16C-2-1).

Jako pilot przeleciał ok. 950 tys. km. Był jednym z najbardziej doświadczonych pilotów tego przewoźnika i uważano go za jednego z najlepszych polskich pilotów. Od 1936 był żonaty.

W grudniu 1937 polska komisja techniczna wysłana na miejsce katastrofy stwierdziła, że przyczyną katastrofy było obmarznięcie samolotu po wejściu w strefę burzy na wysokości ok. 3300 m. w odległości ok. 20 km na płn.-zach. od miasta Petricz; samolot uderzył lewym skrzydłem w szczyt góry Mozgowicki Rit.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Ze Lwowa do Frydmana Zapomniana katastrofa Lublina R. X a. podhaleregion.pl, 2013-07-06. [dostęp 2015-10-30].
  2. ↑ Tuesday 23 November 1937. aviation-safety.net. [dostęp 2015-10-30]. (ang.).
  3. ↑ Brak wiadomości o polskim samolocie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 268 z 25 listopada 1937.
  4. ↑ Gdzie zaginął polski samolot?. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 269 z 26 listopada 1937.
  5. ↑ Losy polskiego samolotu. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 271 z 28 listopada 1937.
  6. ↑ Jasnowicz Ossowiecki zakreślił na mapie miejsce katastrofy. „Polska Zachodnia”, s. 1, Nr 328 z 29 listopada 1937.
  7. ↑ Szczątki „Douglasa” znalezione!. „Głos Poranny”, s. 1, Nr 32 z 28 listopada 1937.
  8. ↑ Jan znaleziono naszego „Douglasa”. „Polska Zachodnia”, s. 1, Nr 328 z 29 listopada 1937.
  9. ↑ Odnalezienie szczątków samolotu „Douglas”. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 272 z 30 listopada 1937.
  10. ↑ Pogrzeb ś. p. M. Winnika. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 285 z 16 grudnia 1937.
  11. ↑ Zwłoki poległych w katastrofie samolotowej w drodze do kraju. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 280 z 10 grudnia 1937.
  12. ↑ Pogrzeb tragicznie zmarłych w katastrofie lotniczej. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 285 z 16 grudnia 1937.
  13. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  14. ↑ W jakich okolicznościach nastąpiła katastrofa polskiego samolotu. Opinia komisji technicznej. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 281 z 11 grudnia 1937.
  15. ↑ M.P. z 1934 r. nr 98, poz. 139 „za zasługi na polu lotnictwa komunikacyjnego”.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.