Tadeusz Abłamowicz
major rezerwy artylerii
Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1884
Kraków, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

1940
USRR, ZSRR

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

Pułk Artylerii Fortecznej Nr 2,
10 Pułk Artylerii Ciężkiej

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia

Tadeusz Abłamowicz (ur. 2 lutego 1884 w Krakowie, zm. 1940 w ZSRR) – major rezerwy artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się 2 lutego 1884 w Krakowie jako syn Stanisława i Marii z Matuszewiczów. Miał 6 rodzeństwa: Stanisławę, Marię, Piotra, Adama, Włodzimierza i Witolda.

Zamieszkując w Nowej Wsi Narodowej uczył się w C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, gdzie w 1902 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. Następnie w 1906 ukończył studia na wydziale prawnym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W rezerwie korpusu artylerii fortecznej C. K. Armii został mianowany kadetem z dniem 1 stycznia 1909, następnie awansowany na chorążego 1 stycznia 1909 i na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1912. Był przydzielony do 2 pułku artylerii fortecznej w Krakowie. Podczas I wojny światowej został awansowany na stopień porucznika w rezerwie artylerii fortecznej z dniem 1 lipca 1915. Podczas wojny pozostawał z przydziałem do macierzystego pułku do 1918. Walczył na frontach rosyjskim i serbskim.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w obronie Lwowa. Został awansowany na stopień majora rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924, jako oficer rezerwowy był przydzielony do 10 pułku artylerii ciężkiej w garnizonie Przemyśl. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer po ukończeniu 40 roku życia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.

12 lipca 1927 został wybrany prezesem komisji rozjemczej Giełdy Pieniężnej we Lwowie. Pod koniec lat 20. był urzędnikiem bankowym we Lwowie. 25 lutego 1937 został wybrany wiceprezesem zarządu koła Związku Oficerów Rezerwy we Lwowie.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-46 oznaczony numerem 1). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ W ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Thaddäus Abłamowicz”.
  2. 1 2 3 Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 1. [dostęp 2020-12-20].
  3. ↑ Tadeusz Abłamowicz. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2020-12-21].
  4. ↑ Tadeusz Abłamowicz. wbh.wp.mil.pl. [dostęp 2020-12-21].
  5. 1 2 Stanisław Abłamowicz, „Nowa Reforma” (127), 5 czerwca 1901, s. 2.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1939, s. 1. [dostęp 2021-06-26].
  7. ↑ Józef Reiss, Aze schudła z ony chytrości do muzyki, „Dziennik Polski” (336), 7 grudnia 1946, s. 3.
  8. ↑ Sprawozdanie Dyrektora C. K. Gimnazyum św. Jacka w Krakowie za rok szkolny 1902. Kraków: 1902, s. 52, 67.
  9. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1910. Wiedeń: 1909, s. 1002.
  10. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1912. Wiedeń: 1911, s. 1011.
  11. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1914. Wiedeń: 1914, s. 894.
  12. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1910. Wiedeń: 1909, s. 1008.
  13. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1911. Wiedeń: 1910, s. 1013.
  14. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1912. Wiedeń: 1911, s. 1020.
  15. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1913. Wiedeń: 1912, s. 1079.
  16. 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1914. Wiedeń: 1914, s. 906.
  17. ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 895.
  18. 1 2 Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 813.
  19. ↑ Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917, s. 1103.
  20. 1 2 3 Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918, s. 1368.
  21. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 837.
  22. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 762.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 797.
  24. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 715.
  25. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 133, 955.
  26. ↑ Komunikat Biura Giełdy Pieniężnej. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 158 z 14 lipca 1927.
  27. ↑ Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”. Nr 15, s. 2, 19 stycznia 1930.
  28. ↑ Nowy zarząd Zw. Oficerów Rezerwy we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 47 z 28 lutego 1937.
  29. ↑ Tadeusz Abłamowicz. nieobecni.com.pl. [dostęp 2020-12-21].
  30. ↑ M.P. z 1930 r. nr 12, poz. 18 „za zasługi na polu pracy społecznej”.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.