Szymon z Łowicza (ur. ok. 1512, zm. ok. 1538) – polski lekarz i botanik, żyjący za czasów Zygmunta I. Kształcił się w Akademii Krakowskiej, gdzie został doktorem medycyny. Był nadwornym lekarzem arcybiskupa gnieźnieńskiego Andrzeja Krzyckiego i kasztelana Piotra Opalińskiego.

Jedne z pierwszych w Polsce popularyzatorów wiedzy medycznej i botanicznej.

Był zarówno tłumaczem, jak i autorem oraz wydawcą dzieł o tematyce medycznej, botanicznej i farmaceutycznej. Wydał drukiem (uzupełniając o słownik łacińsko polski ziół) De herbarum virtutibus przypisywany Emiliuszowi Macerowi. Była to pierwsza drukowana publikacja botaniczna w Polsce. Autor m.in. zarysu propedeutyki lekarskiej dla studentów Enchiridion medicinae....

Publikacje

Tłumaczenia

  • Hieronymus de Manfredis, Centiloquium de medicis et infirmis, Bologna, Bazalerius de Bazaleriis, 20 listopada 1489
  • Aemilius Macer de herbarum virtutibus

Inne

  • Enchiridion medicinae pro tyninculus huis artis quam comediosissione per Simonenide Louicz, Kraków 1537.
  • De praeservatione a pestilentia et ipsius cura

Przypisy

  1. 1 2 Szymon z Łowicza, Enchiridion medicinae pro tyrunculis huius artis, quam compe[n]diosissime, Kraków: in officina Ungleriana, 1537.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.