Szymon Kobylarz, fot. Anna Sielska (2017) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Narodowość | |
| Język | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Szymon Ireneusz Kobylarz (ur. 1981 w Świętochłowicach) – polski artysta sztuk wizualnych, malarz, twórca instalacji, rzeźb i obiektów.
Wykształcenie
Ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach. W latach 2002–2007 studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach w pracowni prof. Jacka Rykały. W 2007 z wyróżnieniem obronił dyplom Makieta instytucji w skali 1:1,5. Na ostatnim roku studiów rozpoczął pracę w charakterze asystenta-stażysty w pracowni swojego profesora, by następnie kontynuować pracę na uczelni jako asystent w pracowni prof. Zbigniewa Blukacza.
Współpracuje z galerią Żak Branicka w Berlinie. Jego prace znajdują się w zbiorach m.in. Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu oraz EVN collection w Wiedniu.
W 2021 odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi.
Nagrody i wyróżnienia
- 2006 – Finalista konkursu „Obraz roku 2005” organizowanego przez miesięcznik Art&Business
- 2006 – III miejsce w konkursie TVP2 „Dolina kreatywna” w dziedzinie plastyka
- 2007 – Nagroda za najlepszy dyplom na kierunku malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.
- 2009 – Nagroda Dyrektora BWA Wrocław w 9 edycji Konkursu im. Eugeniusza Gepperta
- 2011 – Stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Wybrane wystawy indywidualne
- 2006 – Architektura, Galeria Wytwórnia Sztuki, Warszawa.
- 2007 – Architektura Wnętrz, Galeria Okna, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa.
- 2007 – Architecture (z Arion Gábor Kudász), Galeria ŻAK, Berlin.
- 2008 – Niesamowite Jonoloty antygrawitacyjne, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, Słupsk.
- 2009 – ECHOLON70, Galeria Kordegarda, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa.
- 2009 – Civil Defense, Galeria ŻAK | BRANICKA, Berlin.
- 2011 – Człowiek, który przeżył koniec świata, Galeria Czytelnia Sztuki, Gliwice.
- 2011 – Magazynier | meeting room 0.5, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika, Bytom.
- 2013 – Sztuka dla sztuki, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika, Bytom.
- 2013 – Art for art’s sake, Galeria ŻAK | BRANICKA, Berlin.
- 2014 – Diamat, Galeria Sztuki Współczesnej BWA Sokół, Nowy Sącz.
- 2015 – Symulacje, Galeria Entropia, Wrocław.
Wybrane wystawy zbiorowe
- 2007 – Skin and Bones, Galeria XX1, Warszawa.
- 2007 – Re(ko)nesans malarstwa, Górnośląskie Centrum Kultury, Katowice.
- 2007 – Betonowe dziedzictwo. Od Le Corbusiera do blokersów, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa.
- 2008 – Śląsk Aktiv, Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice.
- 2008 – W sprzecznym mieście. Dokumenty tożsamości, Galeria Manhattan, Łódź.
- 2008 – Establishment jako źródło cierpień, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa.
- 2008 – Tribute to Wróblewski, Galeria Program, Warszawa; Galeria Pies, Poznań.
- 2008 – Spisek sztuki – Sektor X, Galeria Sektor I, Katowice.
- 2009 – Alternatif turistik. Czyli uśmiech z destrukcją w tle, Centrum Sztuki Współczesnej Kronika, Bytom.
- 2009 – Fifty Fifty: Art in Dialogue with the Fifties, Wien Museum, Wiedeń.
- 2009 – Alfabet polski, Galeria Miejska BWA, Tarnów.
- 2010 – Die kleine Improvisation. Polnische Kunst Heute, Stadtgalerie Kiel.
- 2011 – The Power of Phantasie. Modern and Contemporary Art from Poland, Centrum Sztuki, Bruksela.
- 2012 – Memento Kostrzyn, Kulturland Brandenburg, Kostrzyn.
- 2013 – Warszawa. Nazajutrz..., Galeria Vartai, Wilno.
- 2013 – Mleczne zęby, Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice.
- 2013 – Slapstick!, Kunstmuseum Wolfsburg, Wolfsburg.
- 2013 – Poręczne, Galeria Miejska Arsenał, Poznań.
- 2013 – Ouroboros, Zona Sztuki Aktualnej, Szczecin.
- 2014 – Zbrodnia w sztuce, MOCAK, Kraków.
- 2014 – Pokój instruktorów, 6. Artboom Festival, Kraków.
- 2014 – 12. Przegląd Sztuki SURVIVAL, projekt kuratorski PRZEDŚWIT, Wrocław.
- 2014 – ZAPAL SIĘ! Muzeum Rzeźby Xawerego Dunikowskiego Królikarnia, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa.
- 2014 – SYNDROM STENDHALA, Zona Sztuki Aktualnej, Szczecin.
- 2014 – Niemcy nie przyszli, Muzeum Współczesne Wrocław.
Przypisy
- ↑ M.P. z 2022 r. poz. 77
- ↑ 9 edycja Konkursu im. Eugeniusza Gepperta. geppert.art.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-16)]..
Linki zewnętrzne
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.