Sznurowadło (sznurówka) – cienki sznurek używany do wiązania ze sobą obłożyn buta (uniemożliwiając jego spadanie ze stopy) lub do wiązania gorsetu.

Sznurowadła płaskie lub okrągłe plecione są głównie z bawełny lub poliestru, różnej długości i grubości. Końcówka sznurowadła to metalowa lub wykonana z tworzywa sztucznego skuwka sznurowadła lub aglet. Samo sznurowanie polega na łączeniu dwóch brzegów (lub ich zbliżenie) poprzez przewlekanie sznurka przez dziurki lub haczyki

Historia

Umocowywanie obuwia przy pomocy sznurków znane było już 2 tysiące lat p.n.e. w Mezopotamii, gdzie noszono skórzane sandały przywiązywane do kostki przy pomocy rzemieni. Podobne obuwie występowało też w Starożytnej Grecji i Rzymie. W średniowiecznej Europie popularniejsze od sznurków czy rzemieni były wstążki, sprzączki, ozdobne klamry, później buty były także wsuwane, spinane lub zapinane na guzik.
Współczesne sznurowadła opatentował w 1790 roku angielski wynalazca Harvey Kennedy. W 1840 roku pojawiły się buty z dziurkami wzmocnionymi metalowymi pierścieniami, co w połączeniu ze skuwkami znacznie ułatwiło przewlekanie sznurówek. Sznurowadła nie cieszyły się większą popularnością aż do XX wieku.

Przypisy

  1. ↑ Sznurowadła do obuwia. sznurowadla.com. [dostęp 2022-10-28].
  2. ↑ Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1981, s.420, ISBN 83-01-00284-0
  3. ↑ Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 17, ISBN 978-83-8172-554-5

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.