| Zosterops olivaceus | |||
| (Linnaeus, 1766) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
szlarnik krzywodzioby | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Szlarnik krzywodzioby (Zosterops olivaceus) – gatunek małego ptaka z rodziny szlarników (Zosteropidae). Jest endemitem wyspy Reunion. Według IUCN jest to gatunek najmniejszej troski.
Systematyka
Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1766 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 12. edycji fundamentalnej pracy – Systema Naturae. Autor nadał gatunkowi nazwę Certhia olivacea, błędnie wskazał Madagaskar jako miejsce typowe. Gatunek monotypowy. Chociaż szlarnik maurytyjski (Zosterops chloronothos) często uważany jest za jego podgatunek, ale ich głos i zachowania są różne.
Etymologia
Morfologia
Mały ptak o szpiczastym, zakrzywionym, stosunkowo długim, szarawym dziobie. Nogi i stopy szarawe. Tęczówki ciemnobrązowe. Nie występuje dymorfizm płciowy. Obie płcie mają górne części ciała matowe ciemnooliwkowozielone. Okolice dzioba czarne, czoło szaro-czarne, wokół oczu charakterystyczne białe obrączki oczne, przerwane czarniawą kropką od strony dzioba. Reszta głowy ciemnoszara, kark i góra grzbietu, plecy i zad oliwkowozielone. Podgardle, gardło, szyja, pierś i górne części brzucha oliwkowoszare, jaśniejsze niż wierzch ciała. Boki i brzuch szare z brązowawym odcieniem na bokach. Pokrywy podogonowe szaro-żółtawe. Skrzydła oliwkowozielone z czarniawymi brzegami lotek. Ogon krótki, oliwkowozielony z czarnymi brzegami sterówek. Młode osobniki nie mają białych obrączek ocznych, mają zieloną głowę podobną do reszty upierzenia. Długość ciała 11 cm, masa ciała 7,7–11,4 g.
Zasięg występowania
Szlarnik krzywodzioby występuje tylko na wyspie Reunion. Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 2700 km².
Ekologia
Jego głównym habitatem są wyżynne i górskie lasy pierwotne na wysokościach nawet do 3000 m n.p.m. z wyjątkiem lasu mglistego na zachodzie wyspy. Najchętniej przebywa do wysokości występowania kwiatów z rodzaju dziurawiec (Hypericum) i szupin (Sophora) tj. do około 2300 m n.p.m. Rzadko spotykany poniżej 500 m n.p.m. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 2,58 roku.
Dieta tego gatunku składa się głównie z nektaru i owadów. Nektar uzyskuje z różnych gatunków roślin. Jednak najbardziej preferowanym jest nektar z kwiatów rodzaju dziurawiec, który jest najbardziej rozpowszechniony na wysokości ponad 1500 m n.p.m. Drugim pod względem wyboru przez ten gatunek jest nektar Sophora denudata. W przypadku tego gatunku kwitnienie jest krótsze. Szlarnik krzywodzioby spija także nektar z introdukowanych roślin m.in. jeżyny Rubus moluccanus, Aphloia theiformis, roślin z rodzaju fuksja czy czapetki jambos (Syzygium jambos). Odnotowano zjadanie różnych słodkich owoców przez ptaki trzymane w niewoli. Zazwyczaj występuje w izolowanych parach.
Rozmnażanie
Sezon lęgowy przypada na okres od czerwca do stycznia. W lęgu zazwyczaj 2–3 blade niebieskozielone jaja. Brak innych informacji.
Status zagrożenia
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody gatunek ten został zaliczony do kategorii LC (ang. Least Concern – gatunek najmniejszej troski). Liczebność populacji jest szacowana na więcej niż 67 tys., a mniej niż 100 tys. dorosłych osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako trudny do określenia z powodu niepewności na wpływ zmian habitatu na ten gatunek.
Przypisy
- ↑ Zosterops olivaceus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Denis Lepage: Reunion Olive White-eye Zosterops olivaceus (Linnaeus, C 1766). Avibase. [dostęp 2023-08-17]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Zosterops olivaceus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: ZOSTEROPIDAE Bonaparte, 1853 - SZLARNIKI - WHITE-EYES (wersja: 2023-03-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-08-17].
- ↑ Caroli a Linné, Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis, wyd. 12, t. 1 cz. 1, 1766, s. 185 (łac.).
- 1 2 3 4 5 6 Bas van Balen: Reunion White-eye Zosterops olivaceus, version 1.0. [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2023-08-17]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Sylviid babblers, parrotbills, white-eyes. IOC World Bird List (v13.1). [dostęp 2023-08-17]. (ang.).
- ↑ Alan P. Peterson, PASSERIFORMES, ZOSTEROPIDAE Bonaparte 1853, White-eyes and Yuhinas, Wersja 5.013 (2021-11-26) [online], Zoonomen Nomenclatural data [dostęp 2023-08-17] (ang.).
- ↑ Zosterops, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-07-30] (ang.).
- ↑ olivaceus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-08-17] (ang.).
- ↑ Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal (red.): Handbook of the Birds of the World. T. 13: Penduline-tits to shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 476. ISBN 978-84-96553-45-3. (ang.).
- 1 2 3 Reunion Olive White-eye Zosterops olivaceus. BirdLife International, 2023. [dostęp 2023-08-17]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótki film. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Nagrania głosów. [w:] xeno-canto [on-line].