Szew strzałkowy, szew międzyciemieniowy (łac. sutura saggitalis) – szew czaszki łączący kości ciemieniowe. Jest szwem piłowatym.

U człowieka łączy silnie zazębione brzegi strzałkowe (górne) obu kości ciemieniowych, u płodów i małych dzieci przedłużając się do przodu w szew czołowy pomiędzy niezrośniętymi jeszcze kośćmi czołowymi.

Zarasta (kostnieje) u bydła domowego w połowie pierwszego roku życia, u świni domowej w 1–2 roku, u owcy domowej w 3–4 roku, u psa domowego w 4–5 roku, a u człowieka około 20–30 roku życia.

Przypisy

  1. 1 2 Kazimierz Krysiak, Henryk Kobryń, Franciszek Kobryńczuk, Anatomia zwierząt. 1. Aparat ruchowy, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 233–236, ISBN 978-83-01-16822-3.
  2. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 356.
  3. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 397.
  4. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 398.

Bibliografia

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4323-5.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.