Szew skroniowo-jarzmowy (łac. sutura temporozygomatica) – szew czaszki łączący kość skroniową z kością jarzmową.

U człowieka jest szwem zębatym, przebiegającym skośnie na łuku jarzmowym (na bocznej ścianie czaszki), łącząc brzeg przedni wyrostka jarzmowego części łuskowej kości skroniowej z brzegiem tylnym wyrostka skroniowego kości jarzmowej.

Zarasta (kostnieje) u psa domowego w 4–5 roku życia, a u konia domowego w 7–10 roku życia.

Przypisy

  1. 1 2 Kazimierz Krysiak, Henryk Kobryń, Franciszek Kobryńczuk, Anatomia zwierząt. 1. Aparat ruchowy, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 233–236, ISBN 978-83-01-16822-3.
  2. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 315–316.
  3. ↑ Bochenek i Reicher 2019 ↓, s. 377.

Bibliografia

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4323-5.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.