Szczuroskoczniki

Szczuroskoczniki
	Perognathinae
	Coues, 1875
	; Przedstawiciel rodzaju – szczuroskocznik jedwabisty (Perognathus flavus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Rząd	gryzonie
Podrząd	Supramyomorpha
Infrarząd	bobrokształtne
Rodzina	karłomyszowate
Podrodzina	szczuroskoczniki
	Typ nomenklatoryczny
	Perognathus Wied-Neuwied, 1839
Synonimy
	Peragnathi Brandt, 1855; Perognathinae: Wood, 1935; Perognathini: McKenna & Bell, 1997;
	Peragnathi Brandt, 1855; Perognathinae: Wood, 1935; Perognathini: McKenna & Bell, 1997;
Rodzaje
	7 rodzajów (w tym 5 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	7 rodzajów (w tym 5 wymarłych) – zobacz opis w tekście

Szczuroskoczniki (Perognathinae) – podrodzina ssaków z rodziny karłomyszowatych (Heteromyidae).

Zasięg występowania

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej.

Systematyka

Podział systematyczny

Do podrodziny należą następujące występujące współcześnie rodzaje:

Perognathus Wied-Neuwied, 1839 – szczuroskocznik
Chaetodipus Merriam, 1889 – chomikomyszka

Opisano również rodzaje wymarłe:

Bursagnathus Korth & Samuels, 2015 – jedynym przedstawicielem był Bursagnathus aterosseus Korth & Samuels, 2015
Eochaetodipus Korth, 2008 – jedynym przedstawicielem był Eochaetodipus asulcatus Korth, 2008
Mioperognathus Korth, 2008 – jedynym przedstawicielem był Mioperognathus willardi Korth, 2008
Oregonomys Martin, 1984
Stratimus Korth, Bailey & Hunt, 1990 – jedynym przedstawicielem był Stratimus strobeli Korth, Bailey & Hunt, 1990

Przypisy

↑ E. Coues. A critical review of the North American Saccomyidæ. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 27, s. 277, 1875. (ang.).
↑ J.F. von Brandt. Beiträge zur nähern Kenntniss der Säugethiere Russland’s. 5. Abhandlung: Unlersuchungen uber die craniologischen Entwickelungsstufen und die davon herzuleiteten Yerwandtschaften und Classificationen der Nager der Jetztzeit, mit besonderer Beziehung auf die Gattung Castor. 2. Theil: Craniologische Charakteristik der einzeluen Nagergruppen. „Mémoires de l’Académie impériale des sciences de St.-Pétersbourg”. 6^e série. Seconde partie. Sciences naturelles. 7 (2), s. 305, 1855. (niem.).
↑ A.E. Wood. Evolution and relationships of the heteromyid rodents with new forms from the Tertiary of western North America. „Annals of the Carnegie Museum”. 24, s. 88, 1935. (ang.).
↑ M.C. McKenna & S.K. Bell: Classification of mammals above the species level. Nowy Jork: Columbia University Press, 1997, s. 184. ISBN 978-0-231-11013-6. (ang.).
1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 219–222. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 294–300. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
↑ D. Hafner: Family Heteromyidae (Pocket Mice, Kangaroo Mice and Kangaroo Rats). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 170. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.).
↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subfamily Perognathinae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-08].
↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-09-29]. (ang.).
↑ W.W. Korth & J.X. Samuels. New rodent material from the John Day Formation (Arikareean, Middle Oligocene to Early Miocene) of Oregon. „Annals of the Carnegie Museum”. 83 (1), s. 63, 2015. (ang.).
↑ Korth 2008 ↓, s. 596.
↑ Korth 2008 ↓, s. 603.
↑ J.E. Martin. A survey of Tertiary species of Perognathus (Perognathinae) and a description of a new genus of Heteromyinae. „Special Publication of Carnegie Museum of Natural History”. 9, s. 105, 1984. (ang.).
↑ W.W. Korth, B.E. Bailey & R.M. Hunt, Jr.. Geomyoid rodents from the Early Hemingfordian (Miocene) of Nebraska. „Annals of the Carnegie Museum”. 59 (1), s. 27, 1990. (ang.).

Bibliografia

W.W. Korth. Two new pocket mice (Mammalia, Rodentia, Heteromyidae) from the Miocene of Nebraska and New Mexico and the early evolution of the subfamily Perognathinae. „Geodiversitas”. 30 (3), s. 593–609, 2008. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Coues-1] E. Coues. A critical review of the North American Saccomyidæ. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 27, s. 277, 1875. (ang.).

[bra-2] J.F. von Brandt. Beiträge zur nähern Kenntniss der Säugethiere Russland’s. 5. Abhandlung: Unlersuchungen uber die craniologischen Entwickelungsstufen und die davon herzuleiteten Yerwandtschaften und Classificationen der Nager der Jetztzeit, mit besonderer Beziehung auf die Gattung Castor. 2. Theil: Craniologische Charakteristik der einzeluen Nagergruppen. „Mémoires de l’Académie impériale des sciences de St.-Pétersbourg”. 6^e série. Seconde partie. Sciences naturelles. 7 (2), s. 305, 1855. (niem.).

[wood-3] A.E. Wood. Evolution and relationships of the heteromyid rodents with new forms from the Tertiary of western North America. „Annals of the Carnegie Museum”. 24, s. 88, 1935. (ang.).

[mck&bell-4] M.C. McKenna & S.K. Bell: Classification of mammals above the species level. Nowy Jork: Columbia University Press, 1997, s. 184. ISBN 978-0-231-11013-6. (ang.).

[Cichocki&inni-5] 1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 219–222. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[Burgin&inni-6] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 294–300. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).

[Hafner-7] D. Hafner: Family Heteromyidae (Pocket Mice, Kangaroo Mice and Kangaroo Rats). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 170. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.).

[Wilson&Reeder-8] D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subfamily Perognathinae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-08].

[mdd-9] N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-09-29]. (ang.).

[kor&sam-10] W.W. Korth & J.X. Samuels. New rodent material from the John Day Formation (Arikareean, Middle Oligocene to Early Miocene) of Oregon. „Annals of the Carnegie Museum”. 83 (1), s. 63, 2015. (ang.).

[CITEREFKorth2008596-11] Korth 2008 ↓, s. 596.

[CITEREFKorth2008603-12] Korth 2008 ↓, s. 603.

[mar-13] J.E. Martin. A survey of Tertiary species of Perognathus (Perognathinae) and a description of a new genus of Heteromyinae. „Special Publication of Carnegie Museum of Natural History”. 9, s. 105, 1984. (ang.).

[kor&inni-14] W.W. Korth, B.E. Bailey & R.M. Hunt, Jr.. Geomyoid rodents from the Early Hemingfordian (Miocene) of Nebraska. „Annals of the Carnegie Museum”. 59 (1), s. 27, 1990. (ang.).