Szarobrewka śpiewna
Melospiza melodia
(A. Wilson, 1810)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

pasówki

Rodzaj

Melospiza

Gatunek

szarobrewka śpiewna

Synonimy
  • Fringilla melodia A. Wilson, 1810
  • Zonotrichia melodia (A. Wilson, 1810)
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

     tylko w sezonie lęgowym

     występuje przez cały rok

     tylko poza sezonem lęgowym

Szarobrewka śpiewna, pasówka śpiewna (Melospiza melodia) – gatunek małego ptaka z rodziny pasówek (Passerellidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka

Wyróżniono ponad dwadzieścia podgatunków M. melodia:

  • M. melodia maxima Gabrielson & Lincoln, 1951 – zachodnie Aleuty.
  • M. melodia sanaka McGregor, 1900 – wschodnie Aleuty i końcowa część półwyspu Alaska.
  • M. melodia insignis S. F. Baird, 1869 – Kodiak i wschodnia część półwyspu Alaska.
  • M. melodia kenaiensis Ridgway, 1900 – wybrzeża południowej Alaski.
  • M. melodia caurina Ridgway, 1899 – wybrzeża południowo-wschodniej Alaski.
  • M. melodia rufina (Bonaparte, 1850) – szarobrewka rdzawa – wyspy południowo-wschodniej Alaski i zachodnia Kanada.
  • M. melodia merrilli Brewster, 1896 – wschodnia Kolumbia Brytyjska do południowo-wschodniego Waszyngtonu, północno-wschodniej Kalifornii i północno-zachodniej Montany.
  • M. melodia morphna Oberholser, 1899 – środkowa i południowo-zachodnia Kolumbia Brytyjska do północno-zachodniego Oregonu.
  • M. melodia cleonensis McGregor, 1899 – południowo-zachodni Oregon i północno-zachodnia Kalifornia.
  • M. melodia gouldii S. F. Baird, 1858 – środkowe wybrzeże Kalifornii (z wyjątkiem Zatoki San Francisco), Wyspy Santa Cruz.
  • M. melodia samuelsis (S. F. Baird, 1858) – Zatoka San Pablo i północna Zatoka San Francisco.
  • M. melodia maxillaris Grinnell, 1909 – Zatoka Suisun.
  • M. melodia pusillula Ridgway, 1899 – południowa Zatoka San Francisco.
  • M. melodia graminea C. H. Townsend, 1890 – Channel Islands i Los Coronatos; wymarł na Santa Barbara Island (Channel Islands) w latach 1960.
  • M. melodia heermanni S. F. Baird, 1858 – szarobrewka kalifornijska – środkowa i południowo-zachodnia Kalifornia, północna Kalifornia Dolna.
  • M. melodia rivularis W. E. Bryant, 1888 – południowa Kalifornia Dolna.
  • M. melodia fallax (S. F. Baird, 1854) – szarobrewka pustynna – południowa Nevada, południowy Utah, Arizona i północno-zachodni Meksyk.
  • M. melodia goldmani Nelson, 1899 – Meksyk (północno-zachodni do zachodnio-środkowego).
  • M. melodia mexicana Ridgway, 1874 – szarobrewka meksykańska – południowo-środkowy Meksyk.
  • M. melodia villai A. R. Phillips & Dickerman, 1957 – środkowy Meksyk.
  • M. melodia adusta Nelson, 1899 – zachodnio-środkowy Meksyk.
  • M. melodia montana Henshaw, 1884 – zachodnio-środkowe USA.
  • M. melodia melodia (A. Wilson, 1810) – szarobrewka śpiewna – południowo-środkowa i południowo-wschodnia Kanada do południowo-wschodnich USA (oprócz wybrzeży Atlantyku).
  • M. melodia atlantica Todd, 1924 – wybrzeża wschodnio-środkowych USA.

Proponowany podgatunek zacapu uznany za synonim M. m. adusta.

Morfologia

Długość ciała 14–18 cm. Wierzch ciała brązowy, w czarne i szare kreski; spód biały, z ciemnobrązowymi kreskami na bokach, zagęszczonymi na piersi. Ciemię brązowe, z widocznym szarym paskiem przechodzącym przez środek. Brew szeroka, szarawa; pokrywy uszne szarobrązowe. Ogon długi oraz zaokrąglony. Nogi jasne. U młodych często brak kresek na piersi.

Zasięg, środowisko

Zarośla oraz obrzeża zadrzewień w północno-zachodniej, środkowej, południowo-zachodniej i południowo-wschodniej części Ameryki Północnej. Zimę spędza w środkowej i południowej części Ameryki Północnej.

Status

IUCN uznaje szarobrewkę śpiewną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na około 130 milionów osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest obecnie za stabilny.

Przypisy

  1. 1 2 Melospiza melodia, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 Song Sparrow (Melospiza melodia). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-04)]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 Melospiza melodia, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Passerellidae Cabanis & Heine, 1850-51 - pasówki - New world sparrows and allies (wersja: 2021-01-20). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-10].
  5. ↑ P. Mielczarek & W. Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 368, 1999.
  6. 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): New World Sparrows, Bush Tanagers. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-10]. (ang.).
  7. ↑ Song Sparrow Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-02-10]. (ang.).

Bibliografia

  • Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.