Szaradowo
wieś

Wnętrze kościoła parafialnego pw. św. Mikołaja (budowa: 1836 r.)
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

nakielski

Gmina

Szubin

Liczba ludności (2011)

103

Strefa numeracyjna

52

Kod pocztowy

89-200

Tablice rejestracyjne

CNA

SIMC

0097092

Położenie na mapie gminy Szubin
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Położenie na mapie powiatu nakielskiego
53°00′10″N 17°36′06″E/53,002778 17,601667

Szaradowo (dawniej Vszeradowo) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.

Historia

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1386 roku, kiedy to należała do rodu Pałuków. Wieś szlachecka, własność wojewody płockiego Piotra Potulickiego, około 1580 roku leżała w powiecie kcyńskim województwa kaliskiego. W XVIII wieku wchodziła w skład dóbr szubińskich.

Podział administracyjny

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. 11 marca 2010 Szaradowo stało się odrębnym sołectwem, w skład którego wchodzą: Szaradowo, Zalesie: ul. Wierzbowa oraz Ameryczka.

Demografia

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 103 mieszkańców. Jest 33. co do wielkości miejscowością gminy Szubin.

Nekropolie

Na terenie wsi zlokalizowany jest nieczynny cmentarz ewangelicki. Na cmentarzu parafialnym w Szaradowie pochowany jest Jan Bujarski, 22-letni powstaniec wielkopolski, który zginął pod Studzienkami.

Grupy wyznaniowe

Wieś należy do parafii św. Mikołaja Biskupa.

Zabytki

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisana jest nawa kościoła parafialnego, lata: 1838, 1886; nr rej.: A/1589 z 17.05.2011.

Klasycystyczny kościół pw. św. Mikołaja Biskupa pochodzi z 1838 roku, został odbudowany po pożarze 68 lat później. W świątyni znajdują się liczne zabytki. Ołtarz bogato rzeźbiony barokowo-klasycystyczny zestawiony ponownie w 1886 roku – rokokowy, płaskorzeźbiony tron z drugiej połowy XVIII. Z tego wieku pochodzą również: ambona (na której bokach znajdują się płaskorzeźby czterech Ewangelistów) i chrzcielnica z figurką św. Jana Chrzciciela na szczycie. Z 1888 roku pochodzą organy piszczałkowe, mechaniczne zbudowane przez organmistrza Józefa Gryszkiewicza z Poznania. W latach 1982 – 1994 powiększony o prezbiterium, zakrystię, salkę katechetyczną i wieżę.

Przypisy

  1. 1 2 GUS, Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku [online], 31 marca 2011 [dostęp 2018-08-14].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1243 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 134396
  4. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 251.
  5. Zapomnieni – zdjęcia cmentarza. [dostęp 2012-04-05].
  6. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 64 [dostęp 2016-03-18].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.