Szagryn, jaszczur (fr. chagrin, z tur. sağrı) – skóra końska, ośla, cielęca, kozia lub owcza, garbowana roślinnie z licem groszkowanym, przypominająca skórę jaszczurki. Szagryn jest chropowaty, miękki i sprężysty. Używany głównie do wyrobu galanterii kaletniczej oraz oprawy trzonów rękojeści i niekiedy pochew broni białej. W Polsce znany od XVII wieku.
Na przełomie XVII-XVIII wieku mianem szagrynu/jaszczura zaczęto określać również skórę rekina lub płaszczki (o podobnych właściwościach i wykorzystywaną w tym samym celu).
- Pudełko oprawione szagrynem
- Lusterko kosmetyczne oprawione szagrynem ze skóry rekina
Przypisy
- ↑ Słownik wyrazów obcych PWN. Jan Tokarski (red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 725. ISBN 83-01-00521-1.
- ↑ szagryn, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2022-08-05].
- 1 2 3 Włodzimierz Kwaśniewicz 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym, wyd. 1981, s. 63
- ↑ Encyklopedia Powszechna PWN. Rafał Łąkowski (red.). Warszawa: PWN, 1987.
- ↑ Guth Christine. Towards a Global History of Shagreen. „The Global Lives of Things: The Material Culture of Connections in the Early Modern World”, s. 64, 2015. Rutledge.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.