Synchronizacja standardowa – konwencja synchronizacji zegarów położonych w różnych miejscach za pomocą wymiany sygnałów. Używana była telegrafistów już w połowie XIX wieku, spopularyzowana została przez Henriego Poincarégo oraz Alberta Einsteina, który zastosował ją do sygnałów świetlnych i uznał jej fundamentalną rolę w szczególnej teorii względności. Z tego względu nazywana jest także synchronizacją Einsteina-Poincarégo.

Przypisy

  1. ↑ A. Einstein, Zur Elektrodynamik bewegter Körper, „Annalen der Physik”, 10, 17, 1905, s. 891–921, DOI: 10.1002/andp.19053221004, Bibcode: 1905AnP...322..891E [zarchiwizowane z adresu 2009-12-29] (niem.). (zob. tłumacz. na j. ang.
  2. ↑ S.B. Leble, Teoria Wzlędnosci i Grawitacji, Gdańsk: Politechnika Gdańska, 2006, s. 1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.