Symsar
Położenie
Państwo

 Polska

Województwo

 warmińsko-mazurskie

Region

Wysoczyzna Jeziorańsko-Bisztynecka

Wysokość lustra

96,4 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

135,5 ha

Wymiary
 max długość
 max szerokość


2300 m
1150 m

Głębokość
 średnia
 maksymalna


4,9 m
9,6 m

Długość linii brzegowej

7150 m

Objętość

6626,7 tys. m³

Hydrologia
Klasa czystości wody

III (2002)

Rzeki zasilające

Symsarna
Tolknicka Struga

Rzeki wypływające

Symsarna

Położenie na mapie gminy wiejskiej Lidzbark Warmiński
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Położenie na mapie powiatu lidzbarskiego
54°03′24″N 20°37′48″E/54,056667 20,630000

Symsar (niem. Simser See) – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński.

Położenie

Jezioro leży na Wysoczyźnie Jeziorańsko-Bisztyneckiej, natomiast w regionalizacji przyrodniczo-leśnej – w mezoregionie Pojezierza Mrągowskiego, w dorzeczu SymsarnaŁynaPregoła. Znajduje się 10 km w kierunku południowym od Lidzbarka Warmińskiego i około 50 km na północ od Olsztyna.

Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Blanki w zlewni rzeki Łyna – nr 49. Stanowi również część Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Symsarny o łącznej powierzchni 19 242,16 ha.

Ukształtowanie

Zbiornik ma charakter przepływowy. Od południowego wschodu, niosąc wody z jeziora Blanki, wpada do niego Symsarna. Ciek wypływa z północno-zachodniej strony jeziora, od strony małej zatoki. Symsar znajduje się między 10 a 13 kilometrem biegu Symsarny i jest ostatnim jeziorem przed ujściem rzeki do Łyny. Zlewnia całkowita jeziora wynosi 229,1 km², natomiast bezpośrednia – w skład której wchodzą głównie obszary porośnięte lasem (45%) oraz grunty orne (40%) – 2,1 km². Oprócz Symsarny akwen zasilają także: Tolknicka Struga, a także jeden nienazwany ciek leśny. Jezioro jest odbiornikiem oczyszczonych mechanicznie ścieków z Klutajn oraz z ośrodka wypoczynkowego w Kłębowie, który posiada własną oczyszczalnię.

Linia brzegowa dosyć rozwinięta. Brzegi porośnięte szuwarami, w większości wysokie, często strome. W otoczeniu znajdują się pola, pastwiska i łąki, gdzieniegdzie podmokłe, a na zachodzie także lasy.

Według typologii rybackiej zalicza się do jezior sandaczowych.

Zgodnie z typologią abiotyczną zbiornik wodny został sklasyfikowany jako jezioro o wysokiej zawartości wapnia, o dużym wypływie zlewni, stratyfikowane, leżące na obszarze Nizin Wschodniobałtycko-Białoruskich (6a). Jest jednolitą częścią wód Symsar o kodzie PLLW30473.

Jezioro jest objęte strefą ciszy.

Morfometria

Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 135,5 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 4,9 m, a maksymalna – 9,6 m (najgłębszy punkt położony jest w środkowej części jeziora, bliżej północnego brzegu). Lustro wody znajduje się na wysokości 96,4 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 6626,7 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 2300 m, a szerokość 1150 m. Długość linii brzegowej wynosi 7150 m.

Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 opracowanych w Państwowym Układzie Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 127,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody to 96,1 m n.p.m.

Zgodnie z badaniem z 2002 akwenowi przyznano III klasę czystości. W 2014 stan ekologiczny wód jeziora sklasyfikowano jako zły.

Przypisy

  1. Poz. 588. Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 4 kwietnia 1950 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości.. „Monitor Polski. Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 428, 8 maja 1950.
  2. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 337, ISBN 83-239-9607-5.
  3. Andrzej Richling i inni, Pojezierze Mazurskie (842.8), [w:] Andrzej Richling i inni red., Regionalna geografia fizyczna Polski, Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2021, s. 552–563.
  4. Roman Zielony, Alina Kliczkowska: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2012. ISBN 978-83-61633-62-4.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Jerzy Waluga, Henryk Chmielewski, Jeziora okolic Olsztyna, Olsztyn: Instytut Rybactwa Śródlądowego, 1997 (Przewodniki wędkarskie; 3), ISBN 83-907682-0-8, OCLC 749850817.
  6. 1 2 3 Marcin Sidoruk, Angela Potasznik, Stan trofii jeziora Symsar i możliwości jego poprawy, „Inżynieria Ekologiczna” (26), 2011 [dostęp 2020-02-14].
  7. Rozporządzenie nr 209 Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia: 10 maja 2001 r. w sprawie: ustanowienia obwodów rybackich na wodach płynących województwa warmińsko-mazurskiego. 10 maja 2001. [dostęp 2020-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (22 lutego 2019)].
  8. Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego: Uchwała nr XX/471/16 w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Symsarny. bip.warmia.mazury.pl, 2016-09-27. [dostęp 2020-02-14].
  9. Angela Potasznik i inni, Wpływ rolniczego zagospodarowania zlewni na zawartość azotu w jeziorze Symsar, „Episteme” (18/2013), 2013, s. 225-232, ISSN 1895-2241.
  10. Ministerstwo Środowiska, Raport dla Obszaru Dorzecza Wisły z realizacji art. 5 i 6, zał. II, III, IV Ramowej Dyrektywy Wodnej 2000/60/WE, Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej, marzec 2005, s. 120 [dostęp 2020-02-14] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05].
  11. 1 2 Ocena stanu jednolitych części wód jezior w latach 2011-2016 [xlsx], Główny Inspektorat Ochrony Środowiska (pol.).
  12. 1 2 3 Adam Choiński, Katalog Jezior Polski, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 345, ISBN 83-232-1732-7, OCLC 169954726.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.