Suplika (z łac. supplicare „błagać, prosić”) – pisemna prośba, skarga lub zapytanie kierowane do seniora przez wasala, rozpowszechnione głównie w XVIII w., kierowane do właściciela dóbr ziemskich przez chłopów, ale także mieszczan, Żydów, cechy, niekiedy niższych oficjalistów.

Znaczące supliki chłopów polskich poruszające sprawy wyzysku pańszczyźnianego w okresie Polski przedrozbiorowej, to: suplika torczyńska z 1767 roku i suplika płaczliwa z 1789 roku. Supliki musiały posiadać odpowiednią formę i przechodziły przez skomplikowany proces kancelaryjny. Zgodę papieża na daną prośbę sygnowano słowem fiat (łac. „niech będzie”).

Przypisy

  1. ↑ supliki, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2021-12-10].
  2. ↑ Tadeusz Łepkowski, Słownik historii Polski. Warszawa 1973, s. 470.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.