SuperMUC – superkomputer o mocy obliczeniowej 2,897 PFLOPS. Został wyprodukowany przez IBM w 2012 roku i zainstalowany w Leibniz-Rechenzentrum w Niemczech. W czerwcu 2012 był najszybszym superkomputerem w Europie i czwartym na świecie.
Architektura
SuperMUC jest zbudowany z ośmio- i dziesięciordzeniowych procesorów Intel Xeon Sandy Bridge z Hyper-Threadingiem, zamontowanych w serwerach IBM iDataPlex. Całkowity system obejmuje:
- 155 656 rdzeni
- > 300 TB RAM
- 4 petabajty przestrzeni dyskowej NAS
- 10 petabajtów przestrzeni dyskowej GPFS
- > 30 petabajtów pamięci taśmowej
System wykorzystuje system chłodzenia gorącą wodą Aquasar. Woda chłodząca procesory oddaje ciepło pasywnie, stygnąc do około 40 °C i jednocześnie ogrzewając budynki LRZ (procesory ogrzewają ją do około 70 °C). Pozwala to zrezygnować ze skomplikowanych i energochłonnych systemów chłodzenia i zwiększa efektywność energetyczną całego systemu. Dzięki takiemu rozwiązaniu SuperMUC zużywa 3,4 MW mocy.
Wykorzystanie
SuperMUC został zbudowany jako kluczowy element projektu PRACE. Jest wykorzystywany do obliczeń naukowych, obejmujących medycynę, astrofizykę, chromodynamikę kwantową, dynamikę płynów, chemię obliczeniową, genomikę i analizy trzęsień ziemi.
Przypisy
- 1 2 TOP500 List – June 2012 (1-100). TOP500, 2012-06-18. [dostęp 2012-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-13)]. (ang.).
- ↑ SuperMUC Petascale System. Leibniz-Rechenzentrum. [dostęp 2012-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-25)]. (ang.).
- ↑ First Commercial IBM Hot-Water Cooled Supercomputer to Consume 40% Less Energy. IBM, 2012-06-18. [dostęp 2012-06-18]. (ang.).