Sulików – część miasta Siewierz, w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, nad sztucznym stawem hodowlanym w pobliżu Czarnej Przemszy.

Dawna wieś Sulików ciągnie się wzdłuż południowego brzegu stawu, wzdłuż ulicy Młyńskiej oraz jej bocznic (Kamienna, Wiklinowa, Willowa) i przecznic (Wygodna). U wylotu do ulicy Zagłębiowskiej znajdował się niegdyś folwark Sulików. Kontynuacją ulicy Młyńskiej poza ulicą Zagłębiowską jest krótsza ulica Rzeczna.

Historia

Sulików powstał prawdopodobnie na początku XIX wieku. Do połowy XIX wieku wchodził w skład gminy Olkusko-Siewierskiej. W 1864 roku w wyniku podziału terytorialnego gminy Olkusko-Siewierskiej utworzono gminę Sulików, której Sulików był siedzibą do 1915 roku. W latach 1915–1927 należał do gminy Mierzęcice, a od 1 kwietnia 1928 do gminy Siewierz. W latach 1867–1926 wchodził w skład powiatu będzińskiego, a od 1927 zawierciańskiego. W II RP przynależała do woj. kieleckiego. 4 listopada 1933 gminę Siewierz podzielono na sześć gromad. Wieś Sulików, folwark Sulików i wieś Kuźnica Świętojańska utworzyły gromadę o nazwie Kuźnica Świętojańska w gminie Siewierz.

Podczas II wojny światowej włączone do III Rzeszy. Po wojnie gmina Siewierz przez bardzo krótki czas zachowała przynależność administracyjną, lecz już 18 sierpnia 1945 roku została wraz z całym powiatem zawierciańskim przyłączone do woj. śląskiego.

W związku z reformą znoszącą gminy jesienią 1954 roku, Sulików wszedł w skład nowej gromady Sulików.

31 grudnia 1961 Sulików wyłączono z gromady Sulików, włączając go do osiedla Siewierz, w związku z czym Sulików utracił swoją samodzielność. 18 lipca 1962 Siewierz otrzymał status miasta, przez co Sulików stał się obszarem miejskim.

Przypisy