Sucha Ławka

Sucha Ławka
Państwo	Słowacja
Pasmo	Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty	Kapałkowy Kopiniak, Wielka Kapałkowa Turnia
Data zdobycia	23 lipca 1909 r.
Pierwsze wejście	F. Goetel, W. Goetel, M. Świerz
	Położenie na mapie Tatr Sucha Ławka
	Położenie na mapie Karpat Sucha Ławka
	49°12′08″N 20°10′55″E/49,202222 20,181944

Sucha Ławka (słow. Vyšná Magurská lávka) – szeroka, trawiasta przełęcz znajdująca się w górnej części Kapałkowej Grani w słowackiej części Tatr Wysokich. Na południowym wschodzie graniczy z Kapałkowym Kopiniakiem – pierwszym wzniesieniem w Kapałkowej Grani. Na północny zachód od przełęczy znajduje się natomiast Wielka Kapałkowa Turnia – najwyższa turnia w grani. Przełęcz położona jest w pobliżu Wielkiej Kapałkowej Turni i jest drugim siodłem od góry grani.

Południowo-zachodnie stoki opadają z Suchej Ławki i sąsiednich obiektów do Doliny Suchej Jaworowej, północno-wschodnie – do Doliny Śnieżnej. Do Złotej Strągi w Dolinie Suchej Jaworowej opada z przełęczy urwisty żleb ograniczony ścianami Kapałkowego Kopiniaka i Wielkiej Kapałkowej Turni. Na przełęcz nie prowadzą żadne szlaki turystyczne. Najdogodniejsze drogi dla taterników prowadzą z Ramienia Lodowego i z Doliny Suchej Jaworowej.

Pierwsze wejścia:

letnie – Ferdynand Goetel, Walery Goetel i Mieczysław Świerz, 23 lipca 1909 r.,
zimowe – Jerzy Pierzchała i Stanisław Siedlecki, 30 marca 1936 r.

Przypisy

1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIX. Kapałkowa Grań – Śnieżna Przełęcz. Warszawa: Sport i Turystyka, 1974, s. 13–14.
↑ Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 123. ISBN 83-909352-2-8.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[whp-1] 1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIX. Kapałkowa Grań – Śnieżna Przełęcz. Warszawa: Sport i Turystyka, 1974, s. 13–14.

[atlas-2] Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 123. ISBN 83-909352-2-8.