Strzyż kaktusowy
Campylorhynchus brunneicapillus
(Lafresnaye, 1835)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

strzyżyki

Rodzaj

Campylorhynchus

Gatunek

strzyż kaktusowy

Synonimy
  • Picolaptes brunneicapillus Lafresnaye, 1835
Podgatunki
  • C. b. sandiegensis Rea, 1986
  • C. b. bryanti (Anthony, 1894)
  • C. b. affinis Xántus de Vésey, 1860
  • C. b. seri (van Rossem, 1932)
  • C. b. couesi Sharpe, 1882
  • C. b. brunneicapillus (Lafresnaye, 1835)
  • C. b. guttatus (Gould, 1837)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Strzyż kaktusowy, brunatniczek kroplisty (Campylorhynchus brunneicapillus) – gatunek ptaka z rodziny strzyżyków (Troglodytidae), zamieszkujący południowe USA i Meksyk. Nie jest zagrożony.

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżniono kilka podgatunków C. brunneicapillus:

  • C. brunneicapillus sandiegensis – południowo-zachodnia Kalifornia (południowo-zachodnie USA) i północno-zachodnia Kalifornia Dolna (północno-zachodni Meksyk).
  • C. brunneicapillus bryanti – północna Kalifornia Dolna (północno-zachodni Meksyk).
  • C. brunneicapillus affinis – południowa Kalifornia Dolna (północno-zachodni Meksyk).
  • C. brunneicapillus seri – wyspa Tiburón (Zatoka Kalifornijska).
  • C. brunneicapillus couesi – w głębi lądu w południowo-zachodnich i południowo-środkowych USA, północny Meksyk.
  • C. brunneicapillus brunneicapillusSonora do Sinaloy (północno-zachodni Meksyk).
  • C. brunneicapillus guttatus – środkowy Meksyk.

Morfologia

Długość ciała 18–22 cm. Czapeczka rdzawobrązowa; brew biała. Pióra brązowe, ciemniejsze z wierzchu, z czarno-białymi prążkami i plamkami. Obie płci są podobne. Największy strzyżyk w Ameryce Północnej. Z sylwetki podobny bardziej do przedrzeźniaczy z rodzaju Toxostoma.

Ekologia i zachowanie

Osiadły na pustyniach, szczególnie porośniętych dużymi kaktusami Opuntia cholla i Inga circinalis. Pospolity także w osiedlach pustynnych.

Żeruje na ziemi; lata powoli, gwałtownie uderzając skrzydłami. Śpiewa z wierzchołków kaktusów. Rzadko zadziera ogon.

Gniazdo zwykle na wysokości 0,9–3,0 m na kaktusie, akacji lub innym rodzaju ciernistej roślinności pustynnej. Miejsce na gniazdo wybiera samica, ale budują je oba ptaki z pary; budulec stanowią trawy i włókna roślinne. Gniazdo jest dość duże (około 18×30 cm), ale ma bardzo wąskie wejście, co uniemożliwia dostęp większości drapieżników. W środku jest wyścielone piórami. W zniesieniu 2–7 jaj. Ich inkubacja trwa 16–17 dni. Młode są w pełni opierzone po 17–23 dniach od wyklucia.

Status

IUCN uznaje strzyża kaktusowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na około 7 milionów osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy.

Przypisy

  1. Campylorhynchus brunneicapillus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 Cactus Wren (Campylorhynchus brunneicapillus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-05)]. (ang.).
  3. 1 2 3 Campylorhynchus brunneicapillus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Troglodytidae Swainson, 1831 - strzyżyki - Wrens (wersja: 2020-04-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-19].
  5. Collin Harrison, Alan Greensmith, Piotr Matyjasiak (tłum.): Ptaki Świata. Warszawa: Dorling Kindersley, 2002, s. 416. ISBN 83-7184-897-8. (pol.).
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Dapple-throats, sugarbirds, fairy-bluebirds, kinglets, Elachura, hyliotas, wrens, gnatcatchers. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-19]. (ang.).
  7. 1 2 3 Cactus Wren Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-02-19]. (ang.).

Bibliografia

  • Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.