Strzępopiór (Drepanoptila holosericea) – gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Drepanoptila. Gołąb ten został po raz pierwszy naukowo opisany i nazwany przez Temmincka w 1809. Jest niewielkim zielonym gołębiem. Zamieszkuje lasy tropikalne Nowej Kaledonii. Żywi się małymi owocami. Gatunek jest bliski zagrożenia przez utratę siedlisk i polowania. Nie wyróżnia się podgatunków.

Występowanie i biotop

Jest gatunkiem endemicznym występującym w Nowej Kaledonii na wyspach Grande Terre i Île des Pins. Zajmuje szeroką gamę siedlisk: wilgotne lasy tropikalne i subtropikalne od poziomu morza do wysokości 1000 m, oraz wilgotne sawanny. Do ulubionych miejsc należą położone na wysokości 400–600 m gęste lasy, ale gniazduje przeważnie na skrajach lasów lub otwartych przestrzeniach.

Morfologia

Strzępopiór jest niewielkim gołębiem, osiąga długość ciała do 28 cm. W upierzeniu dominuje kolor jasnozielony, tylko brzuch i spód ogona pozostaje żółty. Oba kolory oddziela biało-czarna obróżka na piersi. Na skrzydłach i ogonie widnieje pasiasty biały rysunek, który u samic jest wyraźniejszy. Samice są również ciemniejsze. Samce mają dużą powierzchnię skrzydeł, które podczas lotu wytwarzają wysoki gwizd. Gołębia trudno jest dostrzec w gęstym lesie, można go jednak łatwo znaleźć po jego charakterystycznym głosie.

Pożywienie

Strzępopiór żywi się małymi owocami, zwłaszcza gatunków roślin takich jak Ficus i Elaeocarpus angustifolius.

Rozród

Okres lęgowy trwa od września do stycznia. Samica składa 1–2 jaja. Gniazdo znajduje się zwykle na wysokości od 2 do 3,5 m, na skrajach lasów i polanach.

Zagrożenia i ochrona

Początkowo ten gatunek gołębia uważano za zagrożony, jednak okazało się, że jest znacznie powszechniejszy niż sądzono, dlatego w 2000 roku został skreślony z listy gatunków zagrożonych i od tej pory w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody jest zaliczany do kategorii NT (bliski zagrożenia). Badania w 1998 roku wykazały ich liczebność na poziomie około 140 tys. osobników (zagęszczenie 0,354 os./ha). Nie ma danych na temat zmian liczebności populacji, jednak przypuszcza się, że powoli spada.

Główne zagrożenie gatunku stanowi utrata siedlisk, ponieważ niektóre części lasu są niszczone przez pożary, wylesiania i górnictwo. Poziom polowań na strzępopióry jest obecnie bardzo niski, choć nie z powodu ochrony prawnej gołębia i zakazu polowań, a z uwagi na ceny naboi. Niestety krajowe prawodawstwo ma zamiar znieść kontyngent na naboje, co spowoduje spadek ich cen, i może prowadzić do wzrostu intensyfikacji polowań.

Do proponowanych środków ochrony należy skuteczna ochrona lasów nizinnych, monitoring populacji w kluczowych miejscach, zintensyfikowane kampanie wśród lokalnych społeczności dotyczące ochrony gatunku, oraz utrzymanie kontyngentu na naboje.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).