| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2011) |
287 |
| Strefa numeracyjna |
41 |
| Kod pocztowy |
28-500 |
| Tablice rejestracyjne |
TKA |
| SIMC |
0242269 |
Położenie na mapie gminy Kazimierza Wielka | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego | |
Położenie na mapie powiatu kazimierskiego | |
| 50°14′56″N 20°32′22″E/50,248889 20,539444 | |
Stradlice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 768.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Części wsi
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0242275 | Lolin | przysiółek |
| 0242281 | Łabędź | część wsi |
| 0242298 | Niwa | część wsi |
| 0242306 | Sypów | część wsi |
Historia
Według Jana Długosza w Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis (powst. 1440–1480) we wsi Stradlycze istniały dwa obiekty określone jako curia militaris. Niewyjaśnione pozostaje znaczenie tego określenia, curia może oznaczać główny dom mieszkalny, siedziba księcia lub możnego feudała, natomiast przydomek militaris wskazuje na charakter obronny lub połączony z zabudowaniami i urządzeniami gospodarczymi, otoczony prymitywnymi umocnieniami, być może tylko palisadą lub wałem.
Najstarsze źródło o wsi Stradlice mówi:
W spisie z 1827 r. Strudlice, 1851 r. Strudlice, wś włośc., pow. pińczowski, gm. Dobiesławice, par. Kazimierza Wielka; posiada szkołę początkową, 35 osad, 445 mr. W 1827 r. było 19 dm., 158 mk. Wchodziły w skład dóbr Dobiesławice. W połowie XV w. wieś w par. Kazimierza Wielka, własność Jury al. Łapki h. Drużyna i Budziszowskiego h. Habdank, miała 8 łanów km., karczmę z rolą, 2 zagr. bez roli, z których dziesięcinę, wartość 10 grzywn, płacono do św. Wojciecha w Krakowie; dwa folw. płaciły dziesięcinę pleb. w Kazimierzy Wielkiej (Długosz, L. B., I, 260 i II, 143). Według reg. prob. pow. proszowickiego z r. 1581 wś S., własność Baltazara Lutomirskiego, miała 4 łany km., 2 zagr. bez roli, 7 kom. bez bydła, 1/4 karczm. roli (Pawiński, Małop., 12, 442).
Przypisy
- ↑ Wieś Stradlice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2022-03-06], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1209 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 3 GUS. Rejestr TERYT
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 131641
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ BUDOWNICTWO OBRONNE W LIBER BENEFICIORUM JANA DŁUGOSZA A REALIA ARCHEOLOGICZNE, Anna Marciniak, Biblioteka Uniwersytecka w Łodzi, FOLIA ARCHAEOLOCICA 12, 1991
- ↑ Słownik łaciny średniowiecznej w Polsce, Wrocław 1967, t. II, z. 10(18), s. 1502-1510.
- ↑ B. G u e r q u i n , Zamki w Polsce, Warszawa 1974, s. 11-12.
- ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI, s. 383.