Storytelling – metoda badawcza z zakresu badań jakościowych opierającą się na analizie narracji tworzonych przez członków danej społeczności. Może polegać na przeprowadzaniu wywiadów, ze szczególnym naciskiem na historie z życia badanego, może także opierać się na analizie powtarzanych mitów.
Metoda ta przyjmuje, że storytelling, czyli opowiadanie historii, jest naturalnym sposobem wymiany doświadczeń ludzi, a zatem zakłada, że poprzez zbieranie opowieści dokonuje się badania w sposób najmniej inwazyjny i najmniej podatny na zakłócenia poprzez sam proces badania. Stosowany jest zarówno w badaniach socjologicznych, jak i w zarządzaniu i teorii organizacji.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Boje, D. M. i Tourani, N. (2012) Storytelling, czyli o materialności praktyk opowiadania, rozdział w: Jemielniak, D. (2012) Badania jakościowe. Podejścia i teorie, Warszawa: PWN
- ↑ Boje, D. M. (1991). The Storytelling Organization: A Study of Story Performance in an Office-Supply Firm, Administrative Science Quarterly, 36(1), str. 106-126
- ↑ Czarniawska, B. (2004) Narratives in social science research. London-Thousand Oaks-New Delhi: Sage
- ↑ Gabriel, Y. (2000) Storytelling in organizations: facts, fictions, and fantasies. New York-Oxford: Oxford University Press
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.