Stiepan Wostriecow
Степа́н Вострецо́в
komkor
Pełne imię i nazwisko

Stiepan Siergiejewicz Wostriecow

Data i miejsce urodzenia

29 grudnia 1883
Kazancewo

Data i miejsce śmierci

3 maja 1932
Nowoczerkask

Przebieg służby
Lata służby

1906–1932

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Armia Czerwona

Jednostki

27 Dywizja Strzelecka,
51 Dywizja Strzelecka

Stanowiska

dowódca dywizji

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa;
wojna domowa w Rosji

konflikt o Kolej Wschodniochińską

Odznaczenia

Carskie:

Stiepan Siergiejewicz Wostriecow (ur. 17 grudnia?/29 grudnia 1883 w Kazancewie, zm. 3 maja 1932 w Nowoczerkasku) – radziecki wojskowy, uczestnik wojny domowej w Rosji po stronie czerwonych.

Życiorys

Pochodził z rodziny chłopskiej. Z zawodu był kowalem. W 1905 wstąpił do partii mienszewickiej i pozostawał jej członkiem do 1918. Powołany do wojska w 1906, trzy lata później został skazany na trzy lata więzienia za prowadzenie agitacji rewolucyjnej wśród żołnierzy. Brał udział w I wojnie światowej, dosłużył się stopnia chorążego, otrzymując awans za odwagę. Trzykrotnie otrzymał krzyż św. Jerzego.

Od 1918 służył w Armii Czerwonej. Od czerwca 1919 r. dowodził jednym z pułków 27 Dywizji Strzeleckiej, a później całą 27 DS, razem z nią brał udział w operacjach przeciwko białej Armii Rosyjskiej adm. Aleksandra Kołczaka. Za udział w operacji czelabińskiej (lipiec-sierpień 1919 r.) został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru. Wyróżnił się również podczas operacji omskiej w listopadzie tego samego roku. W 1920 r. brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, otrzymał kolejny Order Czerwonego Sztandaru za udział w walkach o Mińsk. W 1920 wstąpił do partii bolszewickiej. W 1921 został naczelnikiem zarządu wojsk granicznych CzK na Syberii.

W 1922 był zastępcą dowódcy 2 Nadamurskiej Dywizji Strzeleckiej w armii Republiki Dalekiego Wschodu. Brał udział w operacji spasskiej, która była jednym z etapów rozbicia ostatnich oddziałów białych na Dalekim Wschodzie. W czerwcu 1923 rozbił oddział Piepielajewa nad Morzem Ochockim. Za obydwie te operacje otrzymał kolejne dwa Ordery Czerwonego Sztandaru. Był jednym z czterech czerwonych dowódców (obok Janisa Fabriciusa, Iwana Fiedki i Wasilija Blüchera), którzy podczas wojny domowej w Rosji zostali nim odznaczeni czterokrotnie.

W latach 1924–1927 dowodził 27 Dywizją Strzelecką, następnie 51 Dywizją Strzelecką. Ukończył wyższe kursy wojskowo-akademickie w 1927. W latach 1929–1930 był dowódcą 18 korpusu strzeleckiego, służył na Dalekim Wschodzie. Dowodził Zabajkalską grupą wojsk podczas konfliktu radziecko-chińskiego w 1929.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Вострецов Степан Сергеевич [online], hrono.ru [dostęp 2020-11-19].
  2. 1 2 3 Вострецов Степан Сергеевич [online].
  3. ↑ Jakubowski 1976 ↓, s. 46.
  4. ↑ P. Wieczorkiewicz: Łańcuch śmierci. Czystka w Armii Czerwonej 1937–1939. Warszawa: Zysk i S-ka, 2016. ISBN 978-83-7785-794-6, s. 518.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.