Działalność pianistyczna

Pochodzi z Podhala, gdzie się urodził w 1943 w Zakopanem. W młodości kształcił się w klasie fortepianu, w Państwowej Szkole Muzycznej II st. im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie, która wówczas mieściła się przy ul. Warszawskiej. W roku 1958 zamieszkał w domu przy ulicy Garncarskiej 3 u wybitnego pedagoga Ludwika Stefańskiego, męża wybitnej pianistki Haliny Czerny-Stefańskiej, gdzie do 1968 miał własny pokój z fortepianem i pobierał u niego wielogodzinne lekcje gry na tym instrumencie. Po ukończeniu średniej szkoły muzycznej rozpoczął studia na Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie prof. Ludwika Stefańskiego, którą ukończył w 1968 z wyróżnieniem. W czasie studiów w 1966 brał udział w III Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie. Następnie w 1969, uczestniczył w III Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Leeds, gdzie otrzymał nagrodę, a w 1970 w VIII Konkursie Chopinowskim w Warszawie. Już podczas studiów rozpoczął działalność koncertową. Występował w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Wielkiej Brytanii czy Związku Radzieckim. Dwukrotnie został laureatem Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego na stypendium im. Fryderyka Chopina. Dokonał nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej utworów takich kompozytorów jak: Józef Elsner, Ludwig van Beethoven, Fryderyk Chopin, Franz Liszt, Ignacy Jan Paderewski czy Karol Szymanowski. Pianista miał spore kłopoty z przezwyciężeniem stresu podczas gry, który był przyczyną problemów nerwicowych.

Działalność pedagogiczna

Równolegle z działalnością koncertową podjął w 1968 działalność pedagogiczną w Państwowej Szkole Muzycznej II st. im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie, zostając w 1991 jej dyrektorem. W okresie (1983–2014) prowadził również klasę fortepianu w Akademii Muzycznej w Krakowie, zostając profesorem nadzwyczajnym . W 2014 mając propozycję pracy od rektora prof. Jerzego Kaszuby i szefowej Katedry Fortepianu prof. Katarzyny Popowej-Zydroń na Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy podjął zajęcia na tej uczelni.

Wielu jego wychowanków zostało laureatami krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. Piotr Machnik, Piotr Kosiński, Marcin Koziak, Krzysztof Książek, Szymon Nehring, Marek Szlezer, Ireneusz Boczek, Anna Boczar, Aleksandra Łaptaś, Dobrochna Krówka, Joanna Pociej czy Paweł Filek. Jeden z jego wychowanków Marek Szlezer stwierdził m.in:

Prowadzi lekcje z pianistami na zasadzie spotkań i dyskusji o muzyce. Swoją rolę w życiu młodego pianisty tak określił:

Był jurorem wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych. Założył też w 2009 Fundację Pro Musica Bona, która pomaga utalentowanym młodym muzykom z Małopolski. Wraz ze swoją córką, skrzypaczką i pedagogiem Joanną Wojtas jest w radzie fundatorów tej fundacji. W okresie (2011–2014) był członkiem Rady ds. Szkolnictwa Artystycznego VI kadencji, organu opiniodawczego i wnioskodawczego w sprawach dotyczących kształcenia artystycznego, powołanej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Bogdana Zdrojewskiego.