Stefan Krudowski
major lekarz
Data i miejsce urodzenia

26 kwietnia 1890
Rudki, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

wiosna 1940
Katyń, RFSRR, ZSRR

Przebieg służby
Lata służby

do 1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

12 Pułk Piechoty
2 Pułk Artylerii Górskiej
Szpital Okręgowy nr 5

Stanowiska

lekarz, ordynator

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)

Odznaczenia

Stefan Marceli Krudowski (ur. 26 kwietnia 1890 w Rudkach, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – doktor medycyny, lekarz neurolog, major lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Był synem Jana, technika drogowego, i Marii z Brzózków. Jego braćmi byli Józef, Zygmunt, Marian i Jan.

Należał do Związku Strzeleckiego pod pseudonimem „Orlik”. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 12 pułku piechoty. Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w specjalności neurologii. W 1924 był oficerem nadetatowym 10 Batalionu Sanitarnego w Przemyślu i kapitanem podlekarzem w 2 pułku artylerii górskiej. W latach 30. XX wieku został ordynatorem oddziału neurologicznego Szpitala Okręgowego nr 5 w Krakowie. Od 1938 był w kadrze zapasowej tego szpitala.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Na wiosnę 1940 został zabrany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 1086 (przy zwłokach zostały odnalezione pismo ze Szpitala Wojskowego 504, dyplom naukowy, legitymacja oficerska, wieczne pióro, wizytówki okulary, odznaka pułkowa, spinka mankietowa). Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas 58, narożnik płd.-wsch.)

Jego żoną była Zofia, z domu Kuczyńska, z którą miał dwóch synów. Jego brat Jan (1882–1940) także był jeńcem w Kozielsku i został również ofiarą zbrodni katyńskiej.

Upamiętnienie

Minister Obrony Narodowej decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

13 kwietnia 2010, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w Bochni zostały zasadzone Dęby Pamięci, w tym honorujące Jana i Stefana Krudowskich.

Awanse

  • kapitan - zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 38 lokatę w korpusie oficerów zawodowych sanitarnych – grupa podlekarzy)
  • major - ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 (w 1932 zajmował 14 lokatę)
  • podpułkownik – 5 października 2007 pośmiertnie

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Józef Krudowski. olympedia.org. [dostęp 2022-06-11]. (ang.).
  2. ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2014-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-09)].
  3. ↑ Katyń według źródeł niemieckich – 1943 r.. stankiewicze.com. [dostęp 2014-02-21].
  4. ↑ Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 89. ISBN 83-7001-294-9.
  5. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w dzienniku Urzędowym MON.
  6. ↑ LISTA OSÓB ZAMORDOWANYCH W KATYNIU, CHARKOWIE, TWERZE I MIEDNOJE MIANOWANYCH POŚMIERTNIE NA KOLEJNE STOPNIE. policja.pl. [dostęp 2013-02-23].
  7. ↑ Katyń 1940-2010 upamiętniono przy drodze KN2. mojabochnia.pl, 13 kwietnia 2010. [dostęp 2014-04-27].
  8. ↑ Historia zatoczyła okrutne koło. dziennikpolski24.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-27].
  9. ↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 65)
  10. ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276.
  11. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 9, s. 111, 19 marca 1934.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.