Stefan Downar

Stefan Downar w 1935 roku
Data i miejsce urodzenia

13 sierpnia 1886
Wieruszów

Data i miejsce śmierci

15 lipca 1942
obóz koncentracyjny Dachau

Poseł na Sejm IV kadencji (II RP)
Okres

od 1935
do 1938

Odznaczenia

Stefan Downar
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

13 sierpnia 1886
Wieruszów

Data i miejsce śmierci

15 lipca 1942
Dachau

Proboszcz w Pyzdrach
Okres sprawowania

1928–1935

Proboszcz w Zbrachlinie
Okres sprawowania

1935–1939

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

18 czerwca 1911

Stefan Downar ps. „Dewajtis” (ur. 13 sierpnia 1886 w Wieruszowie, zm. 15 lipca 1942 w Dachau) – polski ksiądz, działacz społeczny, poseł na Sejm w II RP.

Życiorys

Był synem Andrzeja i Antoniny z domu Ginkowskiej. Ukończył gimnazjum państwowe w Warszawie oraz Wyższe Seminarium Duchowne we Włocławku (w 1911 roku) i Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Poznańskiego: w 1925 roku uzyskał dyplom nauczyciela historii szkół średnich i seminariów nauczycielskich.

Po otrzymaniu święceń kapłańskich w 1911 roku został wikariuszem i prefektem szkół powszechnych kolejno w: Widawie, Kole (1912–1913), Parznie (1913–1914) i Łasku (od 1914 roku), następnie od 1916 roku był prefektem w gimnazjum humanistycznym w Pyzdrach (pracował przy jego powstaniu i rozwoju), od 1928 roku był proboszczem w tamtejszej parafii, a od końca 1935 roku – proboszczem parafii w Zbrachlinie (po wyborze na posła biskup Karol Radoński zaproponował mu tę mniejszą parafię, na którą przeniósł się 18 grudnia 1935 roku).

Był członkiem POW, w 1918 roku uczestniczył w akcji rozbrajania Niemców w Pyzdrach. Od 1925 roku pełnił funkcję radnego miejskiego w Pyzdrach, był członkiem Sejmiku i Wydziału Powiatowego w Słupcy i członkiem Rady Powiatowej w Koninie.

W 1935 roku został wybrany posłem na Sejm IV kadencji (1935–1938) 45 491 głosami z okręgu nr 19, obejmującego powiaty: kolski i koniński. W czasie tej kadencji pracował w komisjach: oświatowej (do grudnia 1937 roku) i regulaminowej. W październiku 1935 roku i w marcu 1936 roku był wybierany do specjalnej komisji dla rozważenia projektu ustawy o upoważnieniu Prezydenta RP do wydawania dekretów. W interpelacji z lipca 1938 roku zaproponował rozważenie możliwości rozwiązania wszelkich organizacji niemieckich w związku z zagrożeniem narodowosocjalistycznym, w pasie zachodniego pogranicza. Jako poseł przyczynił się do uzyskania przez KUL w Lublinie pełnych praw akademickich. Znany był z wypowiedzi skierowanych przeciwko Żydom. W 1937 jako poseł domagał się w Sejmie zakazania Żydom pod sankcją karną produkowania dewocjonaliów chrześcijańskich.

Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany 21 października 1939 roku przez Niemców, był więziony w Aleksandrowie, od listopada – w zakładzie dla umysłowo chorych w Świeciu i klasztorze oo. Werbistów w Górnej Grupie. Od 28 lutego 1940 roku przebywał w obozie koncentracyjnym Stutthof, od 10 kwietnia tego roku – w Sachsenhausen. 4 maja 1942 roku został przewieziony transportem „inwalidzkim” do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie zginął w komorze gazowej 15 lipca 1942 roku.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Biblioteka sejmowa – Parlamentarzyści RP: Stefan Downar. [dostęp 2012-06-23].
  2. ↑ Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 129.
  3. ↑ Radiowe audycje szkolne, „Dzień Dobry”, 8 (33), 2 lutego 1938, Cytat: W drugiej interpelacji ks. pos. Downar zwraca uwagę na to. że od pewnego czasu radiowe audycje szkolne przepełnione są utworami autorów obcych duchowi polskiemu, jak Tuwim i Hemar. Interpelant zapytuje pana ministra, czy skłonny jest zapewnić szkole audycje, odpowiadające zasadom wychowania narodowego i religijnego..
  4. ↑ Sprawozdanie stenograficzne z 51. posiedzenia Sejmu RP w dniu 20 marca 1937, łamy 51-52.
  5. ↑ M.P. z 1936 r. nr 66, poz. 130 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
  6. ↑ M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 338 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
  7. ↑ M.P. z 1933 r. nr 292, poz. 318 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  8. 1 2 Poznawajmy Obywateli Zasłużonych. „Świat Zasłużonych”. Nr 2, s. 22, 1934. Warszawa. [dostęp 2020-12-09].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.