Stefan Łukowicz
Czaszka, Pomer, Szczepan, Świrski
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1894
Dziemiany

Data i miejsce śmierci

8 lipca 1942
Lasy Palędzkie

Przebieg służby
Lata służby

1914–1942

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Komenda Okręgu Poznań

Stanowiska

szef sztabu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
obrona Warszawy

Odznaczenia

Stefan Łukowicz (ur. 26 sierpnia 1894 w Dziemianach, zm. 8 lipca 1942 w Lasach Palędzkich) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, szef sztabu Komendy Okręgu Poznań ZWZ.

Życiorys

Urodził się 26 sierpnia 1894 w Dziemianach, w rodzinie Jana, obywatela ziemskiego i Józefiny z Bukowskich. Ukończył gimnazjum humanistyczne w Chojnicach, członek tajnych organizacji (Towarzystwa Filomatów im. Tomasza Zana i Polskich Drużyn Strzeleckich).

W latach 1914–1918 służył w armii niemieckiej (ukończył kurs podchorążych), po czym został zdemobilizowany. Od grudnia 1918 roku był aktywnym działaczem kaszubskiej Straży Obywatelskiej i Organizacji Wojskowej Pomorza. Uczestnik akcji rozbrajania Grenzschutzu w Kościerzynie i Lipuszu. Poszukiwany przez policję niemiecką w marcu 1919 przekroczył granicę i wstąpił w Poznaniu do 1 pułku ułanów Wielkopolskich. Następnie został skierowany do tworzenia oddziałów Dywizji Strzelców Pomorskich, po czym zajmował stanowisko oficera łącznikowego w sztabie tejże dywizji. W stopniu podporucznika uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej na stanowisku dowódcy 3. kompanii ciężkich karabinów maszynowych 66 Kaszubskiego pułku piechoty. Ciężko ranny 3 sierpnia 1920 w walkach pod Mokranami Nowymi. Za wykazane w tej bitwie męstwo został później odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Skierowany na leczenie do poznańskiego szpitala wojskowego, po wyzdrowieniu powrócił do służby w 66 pp. W międzyczasie został awansowany na porucznika.

Na dzień 1 czerwca 1921 przynależał ewidencyjnie nadal do 66 pułku piechoty i jako oficer przydzielony służył w Okręgowej Szkole Podoficerskiej Nr 8. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 134. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 100. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Do 1926 roku pełnił służbę w 66 pułku piechoty, między innymi na stanowisku dowódcy kompanii piechoty, po czym przeniesiony został do Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty w Grudziądzu na stanowisko wykładowcy. W roku 1928 jako etatowy oficer 66 pp znajdował się w kadrze oficerów piechoty i pełnił służbę w Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty. W 1931 ukończył kursu dowódców batalionów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Jesienią tego roku przeniesiony został do 57 pułku piechoty w Poznaniu. 17 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 11. lokatą. W marcu 1932 został przeniesiony do 58 pułku piechoty w Poznaniu na stanowisko dowódcy I batalionu. W lipcu 1935 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. W tym samym roku został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Poznaniu przy ul. Wyspiańskiego 25.

Od roku 1939 członek Tajnej Organizacji Konspiracyjnej, na stanowisku dowódcy IV batalionu 360 pułku piechoty uczestniczył w obronie Warszawy we wrześniu 1939 (został ranny w dniu 12 września podczas akcji rozpoznawania Okęcia). Organizator struktur Związku Walki Zbrojnej w Wielkopolsce i na Pomorzu. Zajmował stanowiska komendanta Inspektoratu Rejonowego Poznań ZWZ i szefa sztabu Komendy Okręgu Poznań ZWZ. Aresztowany przez Gestapo w dniu 10 września 1941 w Poznaniu, został umieszczony w policyjnym więzieniu w Forcie VII i poddany okrutnemu śledztwu. Skazany w czerwcu 1942 roku na karę śmierci. 8 lipca 1942 został rozstrzelany w Lasach Palędzkich. Pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika.

Był żonaty z Zofią Wierzbińską, ich małżeństwo było bezdzietne.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ 1 czerwca 1935 ogłoszono sprostowanie imienia majora Szczepana Łukowicza z „Szczepan” na „Stefan”.
  2. ↑ Na dzień 1 lipca 1933 roku zajmował 681. lokatę łączną pośród majorów korpusu piechoty (była to zarazem 11. lokata w starszeństwie). Na dzień 5 czerwca 1935 Szczepan Łukowicz zajmował już 537. lokatę wśród wszystkich majorów piechoty (była to jednocześnie nadal 11. lokata w swoim starszeństwie).
  3. ↑ Według Radosława Butryńskiego Szczepan Łukowicz został zamordowany 7 lipca 1942.
  4. ↑ Nadany zarządzeniem gen. Władysława Andersa z dnia 19 sierpnia 1948 r. „za działalność w ZWZ Okręg Poznań”.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935, s. 61.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  4. 1 2 3 Polak (red.) 1991 ↓, s. 91.
  5. 1 2 3 4 5 Radosław Butryński: Łukowicz Szczepan. Serwis Polska Podziemna, 2021-07-13. [dostęp 2023-11-14].
  6. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 749.
  7. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 191.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 73.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 423, zajmował 125. lokatę.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924, s. 173.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 366.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 202, zajmował wówczas 97. lokatę.
  13. ↑ Lista starszeństwa 1930 ↓, s. 129, zajmował 93. lokatę w starszeństwie i była to jednocześnie 579. lokata łączną wśród kapitanów korpusu piechoty.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 314.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 280.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 133.
  17. ↑ Lista starszeństwa 1930 ↓, s. 129.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931, s. 338.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 586.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 18 grudnia 1931, s. 399.
  21. ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 32.
  22. ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 31, 182–183, 194.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 233.
  24. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 2.
  25. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 39, 586.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935, s. 90.
  27. ↑ Kolekcja ↓, s. 10.
  28. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 10.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 kwietnia 1922, s. 321.
  30. ↑ M.P. z 1934 r. nr 23, poz. 35.
  31. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934, s. 106.
  32. ↑ M.P. z 1932 r. nr 12, poz. 16.
  33. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 19 marca 1932, s. 202.
  34. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.
  35. 1 2 3 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 184. [dostęp 2021-08-11].
  36. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 foto.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.