Staw pod Chorzowem
użytek ekologiczny
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Położenie

Siemianowice Śląskie

Mezoregion

Wyżyna Katowicka

Data utworzenia

27 lutego 1997

Akt prawny

Uchwała Nr 281/97 Rady Miejskiej w Siem. Śl.

Powierzchnia

3,25 ha

Położenie na mapie Siemianowic Śląskich
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa śląskiego
50°18′33,5″N 18°59′19,0″E/50,309306 18,988611

Staw pod Chorzowem – użytek ekologiczny w Siemianowicach Śląskich, położony przy granicy z Chorzowem, na obszarze dzielnicy Bytków. Stanowi on fragment zespołu stawów poprzemysłowych i z punktu widzenia ornitologii jest obszarem wyjątkowym w najsilniej uprzemysłowionej części regionu górnośląskiego.

Geografia

Użytek ekologiczny Staw pod Chorzowem położny jest w zachodniej części Siemianowic Śląskich, tuż przy granicy z Chorzowem, na terenie dzielnicy Bytków, w sąsiedztwie linii kolejowej nr 161.

Według podziału fizycznogeograficznego Jerzego Kondrackiego, użytek położony jest na terenie mezoregionu Wyżyna Katowicka (341.14), będącego częścią makroregionu Wyżyna Śląska (341.1). Z punktu widzenia geologii obszar Stawu pod Chorzowem położony jest w dewońsko-karbońskim zapadlisku górnośląskim. Pod utworami czwartorzędowymi podłoże użytku budują utwory pochodzące z karbonu górnego.

Obszar Stawu pod Chorzowem, podobnie jak pozostała część kraju, położny jest w strefie klimatu umiarkowanego, a hydrologicznie w zlewni Rawy, będącej częścią dorzecza Wisły.

Przyroda ożywiona

Staw pod Chorzowem to użytek ekologiczny ustanowiony na mocy uchwały Rady Miejskiej w Siemianowicach Śląskich z dnia 27 lutego 1997 roku. Obszar o powierzchni 3,25 ha to śródleśne oczko wodne i stanowi on fragment zespołu stawów poprzemysłowych wraz z ich otoczeniem. Został on wykształcony w obszarze górniczym zlikwidowanej kopalni „Polska”, rejon „Prezydent”. Staw pod Chorzowem jest oddalony od siedzib ludzkich, co wpływa korzystnie na równowagę jego ekosystemu.

Staw pod Chorzowem posiada znaczące walory florystyczne – występuje tutaj charakterystyczna dla tego typu miejsc strefowość roślinności. W pasie szuwarów panuje pałka szerokolistna, trzcina oraz oczeret, natomiast od strony zachodniej i u podnóża linii kolejowej występuje niewielkie zakrzaczenie bzu czarnego i topoli osiki. Tylko tutaj w Siemianowicach Śląskich występuje stanowisko świbki błotnej. Innymi charakterystycznymi roślinami tu istniejącymi są: ziarnopłon wiosenny, przegorzan kulisty, lepiężnik różowy, ponikło błotne, turzyca owłosiona, turzyca zaostrzona, turzyca lisia, przytulia błotna i kropidło wodne.

Staw pod Chorzowem to teren wyjątkowy ornitologicznie w skali przemysłowej części Górnego Śląska. Staw posiada bogatą awifaunę – żyją tutaj takie gatunki ptaków jak m.in.: mewa śmieszka czy czajka. Tylko na tym terenie w granicach Siemianowic Śląskich występują: płaskonosy, czernice, krwawodzioby i perkozy zauszniki a sporadycznie także perkozy dwuczube. Nad okolicznymi polami spotyka się także m.in.: bażanty, kuropatwy, pustułki, kawki, wrony siwe, skowronki, jerzyki czy pliszki żółte. Bardzo rzadko pojawiają się tutaj przelatujące bociany czy szukające żeru błotniaki.

Staw pod Chorzowem jest dogodnym miejscem rozrodu płazów, w szczególności żab. Nad wodą polują ważki, zwłaszcza płaskobrzuche. Ponadto żyją tutaj piżmaki.

Przypisy

  1. ↑ Grodzki Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej: Geoportal Miasta Siemianowice Śląskie. siemianowice.geoportal2.pl. [dostęp 2023-12-26]. (pol.).
  2. ↑ Ogólnopolska Baza Kolejowa: Linia Katowice Szopienice Północne – Chorzów Stary (161). Na mapie. www.bazakolejowa.pl. [dostęp 2023-12-29]. (pol.).
  3. ↑ Dulias 2018 ↓, s. 13.
  4. ↑ Dulias 2018 ↓, s. 168.
  5. ↑ Dulias 2018 ↓, s. 18-19.
  6. ↑ Państwowy Instytut Geologiczny: GeoLOG. geolog.pgi.gov.pl. [dostęp 2023-12-29]. (pol.).
  7. ↑ Dulias 2018 ↓, s. 85.
  8. ↑ Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Geoportal Krajowy. Mapa Hydrograficzna. www.geoportal.gov.pl. [dostęp 2023-12-29]. (pol.).
  9. 1 2 3 Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska: Użytek ekologiczny. Staw pod Chorzowem. crfop.gdos.gov.pl. [dostęp 2023-12-29]. (pol.).
  10. ↑ Opis… 2003 ↓, s. 62.
  11. 1 2 Opracowanie… 2019 ↓, s. 57.
  12. 1 2 3 Opis… 2003 ↓, s. 85.
  13. 1 2 3 Opracowanie… 2019 ↓, s. 56.
  14. 1 2 Dulias 2018 ↓, s. 157.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.